May mga sakit na hindi nakikita sa mukha pero araw-araw mong dinadala sa dibdib. Isa na roon ang pagkasira ng tiwala. Kapag minsan ka nang niloko, pinagsinungalingan, iniwan, o ginamit ng taong sobra mong pinagkatiwalaan, parang may parte sa’yo na biglang nagbago. Dati madali kang maniwala. Dati buo kang magmahal. Dati kaya mong magbigay ng chance nang walang takot. Pero ngayon, kahit mabait ang kaharap mo, may boses sa isip mo na nagsasabing, “Paano kung mauulit na naman?” Kaya ang tanong: paano ka muling babangon matapos masira ang tiwala mo?
- TANGGAPIN MONG NASAKTAN KA AT HUWAG MONG MADALIIN ANG PAGHILOM
Ang unang paraan para muling bumangon matapos masira ang tiwala mo ay tanggapin mong nasaktan ka. Huwag mong lokohin ang sarili mo na okay ka lang kung hindi naman talaga. Huwag mong piliting ngumiti araw-araw kung sa loob mo ay may bigat ka pang hindi mailabas. Minsan, mas lalo tayong nahihirapang gumaling dahil pinipilit nating magmukhang matatag kahit durog na durog na tayo sa loob.
Hindi kahinaan ang umamin na nasaktan ka. Hindi kahinaan ang umiyak. Hindi kahinaan ang malungkot dahil may taong sinayang ang tiwalang ibinigay mo. Tao ka, kaya natural lang na masaktan kapag niloko ka, binalewala, o pinagsinungalingan. Ang sakit ay hindi dapat ikahiya. Ang sakit ay parte ng proseso ng paggaling.
Huwag mong madaliin ang sarili mo. Hindi dahil sinabi ng iba na “move on ka na” ay kailangan mong pilitin agad ang puso mo. May mga sugat na hindi gumagaling sa isang gabi. May mga alaala na biglang bumabalik kahit akala mo okay ka na. May mga tanong na paulit-ulit sa isip mo, lalo na kung hindi malinaw kung bakit nangyari ang lahat.
Hayaan mong maramdaman mo ang sakit, pero huwag mong hayaang doon ka na tumira. Umiyak ka kung kailangan, pero dahan-dahan kang bumangon. Magpahinga ka, pero huwag kang sumuko sa sarili mo. Tanggapin mong nasaktan ka, dahil doon nagsisimula ang totoong paghilom. Kapag hindi mo na tinatakasan ang sakit, mas nagiging handa ka nang bitawan ito.
- HUWAG MONG SISIHIN ANG SARILI MO SA KASALANANG GINAWA NG IBA
Kapag nasira ang tiwala mo, madaling sisihin ang sarili. Minsan sasabihin mo, “Bakit ako naniwala?” “Bakit hindi ko nakita ang senyales?” “Bakit ko siya pinagkatiwalaan?” Pero kailangan mong tandaan: hindi mo kasalanan kung pinili ng ibang tao na magsinungaling. Hindi mo kasalanan kung pinili nilang sirain ang tiwalang buong puso mong ibinigay.
Ang pagiging mabuti mo ay hindi pagkakamali. Ang pagiging mapagtiwala mo ay hindi kahinaan. Ang pagbibigay mo ng chance ay hindi katangahan. Nagtiwala ka dahil may puso kang marunong magmahal, umintindi, at umasang may mabuti pa rin sa tao. Ang mali ay hindi ang kabutihan mo. Ang mali ay ang taong sinamantala ito.
Huwag mong parusahan ang sarili mo dahil sa pagkakamali ng iba. Huwag mong gawing dahilan ang nangyari para kamuhian ang sarili mo. Hindi porket naloko ka ay wala ka nang alam. Hindi porket nasaktan ka ay mahina ka. Minsan, may mga taong magaling talagang magtago ng tunay nilang intensyon. Minsan, kahit ibinigay mo ang tama, mali pa rin ang isusukli nila.
Ang mahalaga ngayon ay matuto ka, hindi sirain ang sarili mo. Matuto kang makinig sa kutob mo. Matuto kang maglagay ng boundaries. Matuto kang hindi ibigay agad lahat ng access sa puso mo. Pero habang natututo ka, huwag mong patayin ang kabutihan sa loob mo.
Bumangon ka nang may aral, hindi may galit sa sarili. Hindi ka tanga dahil nagtiwala ka. Nasaktan ka lang dahil nagbigay ka ng totoo sa taong hindi marunong magpahalaga.
- BUMUO KA NG BOUNDARIES PARA HINDI KA NA MADALING MAUBOS
Isa sa pinakamahalagang paraan para muling bumangon matapos masira ang tiwala mo ay matutong bumuo ng boundaries. Kapag nasaktan ka na, hindi sapat na sabihin mong magiging okay ka. Kailangan mo ring protektahan ang sarili mo para hindi ka na paulit-ulit na masaktan ng parehong klase ng tao, parehong klase ng ugali, at parehong klase ng sitwasyon.
Ang boundaries ay hindi pagiging masama. Hindi ito pagiging mataray, malamig, o walang pakialam. Ang boundaries ay respeto sa sarili. Ibig sabihin nito, alam mo na kung hanggang saan lang ang kaya mong ibigay. Alam mo na kung kailan ka dapat tumigil. Alam mo na kung kailan hindi na pagmamahal ang pananatili, kundi pagpapabaya sa sarili.
Matuto kang huwag agad magbigay ng buong tiwala sa taong hindi pa napatunayan ang consistency. Matuto kang obserbahan muna ang gawa, hindi lang salita. Maraming tao ang magaling magsabi ng magagandang pangako, pero hindi lahat marunong tumupad. Kaya sa susunod, huwag kang magmadali. Hayaan mong panahon ang magpakita kung sino ang totoo.
Kailangan mo ring matutong magsabi ng “hindi.” Hindi sa lahat ng oras kailangan mong magpaliwanag. Hindi sa lahat ng oras kailangan mong intindihin ang taong paulit-ulit kang sinasaktan. Hindi sa lahat ng oras kailangan mong magbigay ng chance lalo na kung ikaw na lang ang nauubos.
Ang boundaries ay pader na hindi para ikulong ka, kundi para bantayan ang kapayapaan mo. Kapag marunong ka nang magtakda ng hangganan, mas nagiging malinaw kung sino ang dapat manatili at sino ang dapat manatili na lang sa nakaraan.
- PILIIN MONG MAGHILOM NANG HINDI NAGIGING KATULAD NG NANAKIT SA’YO
Kapag nasira ang tiwala mo, may temptation na maging matigas, malamig, at mapaghiganti. Minsan gusto mong sabihin, “Simula ngayon, wala na akong pagkakatiwalaan.” Gusto mong maging manhid para hindi ka na masaktan. Gusto mong gumanti para maramdaman din nila ang sakit na ipinaramdam nila sa’yo. Pero tandaan mo, hindi tunay na pagbangon ang pagiging katulad ng taong nanakit sa’yo.
Hindi ibig sabihin na nasaktan ka ay kailangan mo nang manakit ng iba. Hindi ibig sabihin na niloko ka ay kailangan mo nang maghinala sa lahat. Hindi ibig sabihin na sinira ang tiwala mo ay kailangan mo nang sirain ang mabuting puso na meron ka. Ang tunay na lakas ay ang manatiling mabuti kahit may dahilan ka nang maging mapait.
Hindi mo kailangang bumalik sa dating ikaw na sobrang bilis magtiwala. Pero hindi mo rin kailangang maging taong puno ng galit. Maaari kang maging mas maingat nang hindi nagiging malupit. Maaari kang maging mas matalino nang hindi nagiging sarado ang puso. Maaari kang matutong pumili ng tao nang hindi kinakailangang kamuhian ang mundo.
Ang paghihilom ay hindi palaging ibig sabihin ay makakalimutan mo agad ang nangyari. Minsan, ibig sabihin lang nito ay hindi mo na hahayaang kontrolin ng nangyari ang pagkatao mo. Hindi na ikaw ang taong madaling lokohin, pero hindi ka rin magiging taong walang awa at walang tiwala kahit kanino.
Bumangon ka nang mas matatag, hindi mas mapait. Hayaan mong ang sakit ay maging aral, hindi lason. Dahil deserve mong gumaling nang hindi nawawala ang ganda ng puso mo.
- BIGYAN MO ULIT NG PAGKAKATAON ANG SARILI MONG MAGTIWALA, PERO SA TAMANG PARAAN
Darating ang panahon na kailangan mong bigyan ulit ng pagkakataon ang sarili mong magtiwala. Hindi agad sa lahat. Hindi agad nang buo. Hindi agad nang walang pag-iingat. Pero kailangan mong payagan ang sarili mong maniwala na hindi lahat ng tao ay katulad ng nanakit sa’yo. May mga tao pa ring totoo. May mga tao pa ring marunong magpahalaga. May mga tao pa ring hindi sasayangin ang tiwalang ibibigay mo.
Huwag mong hayaang ang isang maling tao ang maging sukatan ng lahat. Oo, may nanakit sa’yo. Oo, may sumira ng tiwala mo. Pero hindi ibig sabihin noon ay tapos na ang pagkakataon mong makatagpo ng mabubuting tao. Hindi ibig sabihin noon ay kailangan mong isara ang puso mo habang-buhay.
Ang susi ay hindi ang magtiwala agad, kundi ang magtiwala nang may wisdom. Tingnan mo ang actions, hindi lang ang words. Pakinggan mo ang consistency, hindi lang ang promises. Huwag mong ibigay agad ang buong puso mo sa taong kakilala mo pa lang. Hayaan mong unti-unting mapatunayan ng tao kung karapat-dapat ba silang makalapit sa buhay mo.
Muling bumangon matapos masira ang tiwala mo ay hindi madali. May takot. May pag-aalinlangan. May mga araw na babalik ang sakit. Pero bawat araw na pinipili mong alagaan ang sarili mo, lumalakas ka. Bawat araw na pinipili mong hindi sumuko sa kabutihan, gumagaling ka.
Kaya huwag mong hayaang maging kulungan ang sugat mo. Gawin mo itong aral. Gawin mo itong gabay. At kapag handa ka na, matuto kang magtiwala ulit—hindi dahil nakalimutan mo ang sakit, kundi dahil mas kilala mo na ang halaga mo.
Kung minsan mo na ring naranasan masira ang tiwala mo pero pinipili mo pa ring bumangon, i-like mo ang post na ito, i-share sa taong kailangan makarinig nito, at mag-comment ng “BABANGON AKO” bilang paalala na hindi matatapos ang buhay mo sa sakit na ginawa ng iba.
