5 DAHILAN KUNG BAKIT MINSAN KAILANGAN MONG LUMAYO
Hindi lahat ng paglayo ay tanda ng galit. Hindi lahat ng pananahimik ay kawalan ng pakialam. At hindi lahat ng pag-alis ay ibig sabihin sumusuko ka na. Minsan, lumalayo ang isang tao hindi dahil wala siyang puso, kundi dahil sobra na siyang nasasaktan. Minsan, umaalis siya hindi para manakit, kundi para hindi na niya tuluyang mawala ang sarili niya.
Sa buhay, may mga taong mahalaga sa atin pero hindi na healthy para sa atin. May mga relasyon, pagkakaibigan, o samahan na dati ay nagbibigay ng saya, pero kalaunan ay nagiging dahilan ng bigat, luha, at pagod. Kaya minsan, kailangan mong lumayo. Hindi para maging masama sa paningin nila, kundi para maging mabuti ka ulit sa sarili mo.
1. KAILANGAN MONG LUMAYO KAPAG NAWAWALA NA ANG KAPAYAPAAN MO
Kapag ang isang tao o sitwasyon ay lagi nang nagbibigay sa’yo ng bigat, stress, at takot, baka iyon na ang senyales na kailangan mong lumayo. Hindi normal na araw-araw kang nag-o-overthink dahil sa isang tao. Hindi normal na lagi mong kinukwestyon ang halaga mo dahil sa paraan ng pakikitungo nila sa’yo. Hindi normal na sa halip na maging payapa ang puso mo, palagi kang kinakabahan kung ano na naman ang sasabihin, gagawin, o ipaparamdam nila.
Ang kapayapaan ay mahalaga. Hindi ito luho. Hindi ito pagiging maarte. Hindi ito para lang sa mahihinang tao. Ang peace of mind ay kailangan ng puso, isip, at kaluluwa mo. Kapag lagi kang nasa lugar na puno ng gulo, paninisi, drama, at sakit, unti-unti kang mauubos kahit sabihin mong kaya mo pa.
Minsan, hindi mo mapapansin na nawawala ka na pala sa sarili mo. Dati, masayahin ka. Dati, magaan kang kausap. Dati, may gana ka sa buhay. Pero dahil sa paulit-ulit na toxic na sitwasyon, naging tahimik ka, iritable, pagod, at malungkot. Doon mo malalaman na hindi na healthy ang pinanghahawakan mo.
Kaya kung ang presensya ng isang tao ay lagi nang may kasamang bigat, tanungin mo ang sarili mo: nakakatulong pa ba ito sa paglago ko, o sinisira na ako nito? Hindi mo kailangang manatili sa lugar na inuubos ang peace mo. Minsan, ang paglayo ang tanging paraan para marinig mo ulit ang sarili mong puso.
2. KAILANGAN MONG LUMAYO KAPAG HINDI KA NA NIRERESPETO
Mahirap manatili sa isang samahan kung paulit-ulit kang hindi nirerespeto. Kapag lagi nilang binabalewala ang nararamdaman mo, pinagtatawanan ang boundaries mo, o ginagamit ang kabaitan mo para abusuhin ka, hindi na iyon simpleng pagkakamali. Kapag sinabi mo nang nasasaktan ka pero patuloy pa rin nilang ginagawa, hindi na iyon dahil hindi nila alam. Alam nila. Pinipili lang nilang hindi magbago.
Ang respeto ay hindi dapat ipinagmamakaawa. Hindi mo kailangang pilitin ang isang tao na tratuhin ka nang tama. Hindi mo kailangang paulit-ulit ipaliwanag na nasasaktan ka. Kapag tunay kang mahalaga sa kanila, aalagaan nila ang damdamin mo. Hindi nila gagawing normal ang bagay na nakakasakit sa’yo.
May mga tao kasing nasanay na nandiyan ka lang lagi. Kahit mali sila, pinapatawad mo. Kahit bastos sila, iniintindi mo. Kahit hindi sila marunong mag-sorry, ikaw pa rin ang lumalapit. Kaya minsan, kailangan mong lumayo para ipaalala sa sarili mo na may hangganan din ang pagtitiis. Hindi dahil gusto mong gumanti, kundi dahil kailangan mong protektahan ang dignidad mo.
Kapag hindi ka na nirerespeto, huwag mong hintaying tuluyan kang mawalan ng respeto sa sarili mo. Matutong tumigil sa paghabol sa taong hindi marunong magpahalaga. Matutong manahimik sa harap ng taong ayaw makinig. At matutong lumayo sa taong paulit-ulit kang ginagawang maliit.
Ang paglayo ay hindi laging galit. Minsan, ito ang pinaka-tahimik na paraan ng pagsasabing, “Hindi ko na hahayaang tratuhin ninyo ako nang ganito.”
3. KAILANGAN MONG LUMAYO KAPAG IKAW NA LANG ANG LAGING NAG-AADJUST
Sa isang healthy na relasyon, pagkakaibigan, o samahan, hindi dapat iisang tao lang ang laging umiintindi. Hindi dapat ikaw lang ang laging nagpapakumbaba. Hindi dapat ikaw lang ang laging humihingi ng tawad kahit hindi ikaw ang may kasalanan. Kapag palagi kang nag-a-adjust para lang hindi magkaroon ng gulo, darating ang panahon na mapapagod ka rin.
Minsan, iniisip natin na mas mabuting manahimik na lang para matapos ang away. Mas mabuting tayo na lang ang umunawa para hindi lumala ang sitwasyon. Pero kapag paulit-ulit itong nangyayari, hindi na iyon kapayapaan. Pagpapabaya na iyon sa sarili mo. Dahil habang lagi mong pinipili ang katahimikan ng iba, unti-unti namang nagiging magulo ang loob mo.
Ang masakit pa, may mga taong hindi marunong makita ang sakripisyo mo. Akala nila okay ka lang lagi. Akala nila kaya mo lahat. Akala nila hindi ka napapagod. Pero ang totoo, marami ka lang hindi sinasabi. Marami ka lang nilulunok. Marami ka lang pinapalampas dahil ayaw mong makasakit o makasira ng samahan.
Pero tandaan mo, hindi ka ginawa para maging shock absorber ng lahat. Hindi mo responsibilidad na saluhin palagi ang immaturity ng ibang tao. Hindi mo kailangang ipagpalit ang mental health mo para lang manatiling buo ang samahang ikaw lang naman ang bumubuhat.
Kung ikaw na lang ang laging nag-a-adjust, baka kailangan mo munang lumayo. Hindi para tuluyang putulin ang lahat, kundi para makita rin nila ang halaga ng presensya mo. At higit sa lahat, para maalala mong hindi pagmamahal ang tawag sa samahang ikaw lang ang nauubos.
4. KAILANGAN MONG LUMAYO KAPAG HINDI KA NA NAGIGING TOTOO SA SARILI MO
May mga pagkakataon na nananatili tayo sa isang lugar o relasyon dahil ayaw nating maka-disappoint ng iba. Kaya kahit hindi na tayo masaya, nagpapanggap pa rin tayo. Kahit nasasaktan na tayo, ngumingiti pa rin tayo. Kahit gusto na nating umalis, pinipilit pa rin nating manatili dahil iniisip natin kung ano ang sasabihin ng ibang tao.
Pero mahirap mabuhay nang hindi ka na totoo sa sarili mo. Mahirap gumising araw-araw na parang kailangan mong isuot ang mukha ng taong hindi ka naman talaga. Mahirap makisama sa mga taong hindi mo na kayang pagkatiwalaan. Mahirap magpanggap na okay ang lahat kung sa loob mo, sirang-sira ka na.
Kapag napapansin mong hindi mo na masabi ang tunay mong nararamdaman, hindi mo na magawa ang gusto mong gawin, at lagi mo na lang binabago ang sarili mo para tanggapin ka nila, baka iyon na ang panahon para lumayo. Dahil ang tamang tao, hindi ka pipilitin maging ibang tao para lang mahalin ka. Ang tamang samahan, hindi ka kukulong sa takot. Ang tamang lugar, hindi ka mawawalan ng boses.
Minsan, kailangan mong lumayo para makilala mo ulit ang sarili mo. Para maalala mo kung ano ang gusto mo, ano ang ayaw mo, ano ang kaya mo, at ano ang hindi mo na dapat tiisin. Hindi mo kailangang manatili sa buhay ng mga taong tinatanggap ka lang kapag tahimik ka, sunod-sunuran ka, o palagi kang available para sa kanila.
Ang paglayo ay minsan paraan ng pagbabalik sa sarili. At minsan, doon nagsisimula ang tunay mong paggaling.
5. KAILANGAN MONG LUMAYO KAPAG ANG PRESENSYA MO AY HINDI NA PINAPAHALAGAHAN
Masakit manatili sa buhay ng mga taong hindi na marunong magpahalaga sa’yo. Yung lagi kang nandiyan kapag kailangan ka nila, pero kapag ikaw ang may kailangan, parang wala silang oras. Yung naaalala ka lang kapag may pakinabang ka, pero kapag ikaw ang pagod, lungkot, o nangangailangan ng kausap, hindi ka nila makita. Doon mo mararamdaman na parang naging option ka na lang.
Hindi mo kailangang ipilit ang sarili mo sa mga taong hindi nakikita ang halaga mo. Hindi mo kailangang magmakaawa para piliin, kausapin, o intindihin. Kapag paulit-ulit mong nararamdaman na hindi ka mahalaga, baka hindi dahil kulang ka. Baka nasa maling tao ka lang. Baka ibinibigay mo ang best mo sa mga taong sanay tumanggap pero hindi marunong magbalik.
May mga tao kasing malalaman lang ang halaga mo kapag wala ka na. Habang nandiyan ka, akala nila ordinaryo lang ang presensya mo. Akala nila lagi kang babalik. Akala nila kahit balewalain ka nila, mananatili ka pa rin. Pero darating ang araw na mapapagod ka rin. Darating ang araw na hindi ka na magpaparamdam. Hindi dahil gusto mong magpa-miss, kundi dahil naintindihan mo na rin ang halaga mo.
Minsan, kailangan mong lumayo hindi para habulin ka nila, kundi para hindi mo na kailangang habulin ang sarili mong worth sa harap ng taong bulag sa halaga mo. Hindi mo kailangang manatili kung paulit-ulit kang ipinaparamdam na hindi ka mahalaga.
Piliin mo ang sarili mo. Piliin mo ang kapayapaan mo. Piliin mo ang mga taong kaya kang mahalin nang hindi mo kailangang magmakaawa.
Kung naka-relate ka sa mensaheng ito, i-LIKE, i-SHARE, at mag-COMMENT sa comment section: naranasan mo na bang lumayo hindi dahil galit ka, kundi dahil pagod ka nang masaktan?
