May mga panahon na habang nakikita mong umuusad ang buhay ng iba, pakiramdam mo ikaw ay naiwan na. Sila may narating na, may trabaho na, may pamilya na, may bahay na, may negosyo na, may malinaw na direksyon na. Samantalang ikaw, parang nandito ka pa rin, nag-iisip kung kailan naman darating ang para sa’yo.
Pero pakinggan mo ito: hindi porket mas nauna sila, talo ka na. Hindi porket mas mabilis ang buhay nila, mali na ang takbo ng sa’yo. May kanya-kanyang oras ang bawat tao. May sariling proseso, sariling laban, sariling bigat, at sariling panahon ng pag-usbong. Kaya kung pakiramdam mo nahuhuli ka na sa buhay, huminga ka muna. Baka hindi ka naman talaga nahuhuli. Baka hinahanda ka lang ng buhay para sa mas matibay, mas malinaw, at mas tamang bersyon ng sarili mo.
1. HINDI KA HULI, NASA SARILI KANG PANAHON KA LANG
Minsan, ang dahilan kung bakit pakiramdam mo nahuhuli ka ay dahil sinusukat mo ang buhay mo gamit ang oras ng ibang tao. Nakikita mo ang mga kakilala mong may naabot na, may naipundar na, o may magandang nangyayari sa buhay, tapos bigla mong tatanungin ang sarili mo, “Bakit ako wala pa?” Pero tandaan mo, hindi pare-pareho ang takbo ng buhay ng bawat tao. May mabilis umangat, may dahan-dahan. May maagang namumulaklak, may matagal bago mamunga. Pero hindi ibig sabihin na dahil matagal, wala nang pag-asa.
Baka ang sa’yo, hindi minamadali dahil may kailangan ka pang matutunan. Baka may mga bagay na kailangang ayusin sa puso mo, isip mo, ugali mo, at pananaw mo bago dumating ang hinihintay mo. Hindi parusa ang paghihintay. Minsan, paghahanda ito. Hindi ka pinapabagal ng buhay para pahirapan ka. Minsan, pinapabagal ka nito para hindi ka mapunta sa maling direksyon.
Kaya huwag mong isipin na late ka na. Hindi ka late sa pangarap mo. Hindi ka late sa pag-asenso. Hindi ka late sa pagmamahal, pamilya, negosyo, trabaho, o bagong simula. Hangga’t humihinga ka, may pagkakataon ka pang magsimula ulit. May pagkakataon ka pang bumawi. May pagkakataon ka pang mabuo.
Ang mahalaga, hindi ka tumitigil. Kahit mabagal, basta umuusad ka. Kahit maliit ang hakbang, basta hindi ka sumusuko. Hindi mo kailangang makipag-unahan sa lahat. Ang kailangan mo lang ay manatiling tapat sa sarili mong proseso. Darating din ang panahon na maiintindihan mo kung bakit hindi ibinigay agad ang mga bagay na hinihintay mo. At kapag dumating iyon, masasabi mong sulit ang paghihintay.
2. HUWAG MONG IKUMPARA ANG BUONG BUHAY MO SA HIGHLIGHT NG IBA
Isa sa pinaka-nakakapagod na gawain ay ang pagkukumpara. Minsan okay ka naman sana. Masaya ka na sa maliit mong progress. Proud ka na sa simpleng achievement mo. Pero pag-scroll mo sa social media, nakita mo ang buhay ng iba. May bagong bahay, bagong kotse, bagong trabaho, bagong travel, bagong negosyo, bagong relasyon. Bigla mong naramdaman na parang ang liit ng buhay mo. Parang wala kang nararating. Parang napag-iwanan ka.
Pero tandaan mo, hindi mo nakikita ang buong kwento nila. Nakikita mo lang ang magagandang larawan, pero hindi mo nakikita ang pagod sa likod nito. Nakikita mo lang ang tagumpay, pero hindi mo alam ang sakripisyo, problema, utang, luha, takot, at gabing hindi sila makatulog. Kaya hindi patas na ikumpara mo ang buong buhay mo sa piling bahagi lang ng buhay nila.
Hindi lahat ng nakangiti ay magaan ang buhay. Hindi lahat ng mukhang successful ay payapa. Hindi lahat ng nauna ay masaya sa pinuntahan. At hindi lahat ng tahimik ay walang nangyayari. Baka hindi lang nakikita ng iba ang laban mo, pero hindi ibig sabihin noon na wala kang laban na napapanalunan.
Matuto kang bumalik sa sarili mong daan. Tingnan mo kung gaano ka na kalayo mula sa dating ikaw. Baka dati, hindi mo kayang bumangon sa sakit. Ngayon, lumalaban ka na. Baka dati, hindi mo kayang piliin ang sarili mo. Ngayon, natututo ka na. Baka dati, madali kang sumuko. Ngayon, nandito ka pa rin. Iyan ay progreso. Iyan ay tagumpay. Hindi man ito kasing ingay ng tagumpay ng iba, mahalaga pa rin ito. Huwag mong maliitin ang sarili mong pag-usad.
3. MAY MGA BAGAY NA MAS MAGANDA KAPAG HANDA KA NA
Minsan, ipinagdarasal natin ang isang bagay at gusto natin agad itong makuha. Gusto natin agad ang magandang trabaho, malaking kita, maayos na relasyon, sariling bahay, negosyo, o buhay na matagal na nating pinapangarap. Pero may mga biyaya na kapag ibinigay nang hindi ka pa handa, hindi mo ito maalagaan. Minsan, ang problema ay hindi dahil ayaw ibigay sa’yo ng buhay ang gusto mo. Baka hindi ka pa lang handa sa bigat, responsibilidad, at pagbabago na kasama nito.
May mga pangarap na hindi lang saya ang dala. May kasama itong pressure. May kasama itong disiplina. May kasama itong sakripisyo. May kasama itong mga desisyong hindi madali. Kaya minsan, bago dumating ang hinihintay mo, hinuhubog ka muna. Tinuturuan ka muna ng pasensya, pagpipigil, tamang pag-iisip, at mas matibay na loob. Dahil kapag handa ka na, hindi mo lang makukuha ang pangarap mo, kaya mo na rin itong panindigan.
Kaya kung hindi pa dumadating ang gusto mo, huwag mong agad isipin na pinagkaitan ka. Baka pinoprotektahan ka. Baka iniiwas ka sa desisyong pagsisisihan mo. Baka may mas magandang timing kaysa sa gusto mong timing. Baka may mas bagay sa’yo kaysa sa pilit mong hinahabol ngayon.
Hindi lahat ng delay ay rejection. Minsan, redirection ito. Minsan, pahinga ito. Minsan, preparation ito. Kaya habang wala pa, gamitin mo ang panahon para ayusin ang sarili mo. Mag-aral ka. Mag-ipon ka. Maghilom ka. Magpalakas ka. Magdasal ka. Magtiwala ka. Kapag dumating ang tamang panahon, mas magiging buo ka. At doon mo mararamdaman na ang paghihintay pala ay hindi sayang. Ito pala ang dahilan kung bakit mas naging handa ka sa biyayang matagal mong hinihintay.
4. ANG MABAGAL NA PROGRESO AY PROGRESO PA RIN
Huwag mong maliitin ang sarili mo dahil mabagal ang usad mo. Hindi lahat ng pagbabago ay biglaan. Hindi lahat ng pag-angat ay nakikita agad. Minsan, ang totoong progress ay tahimik. Iyong unti-unti mong natututunan na huwag magpadala sa emosyon. Iyong unti-unti mong napipili ang kapayapaan kaysa gulo. Iyong unti-unti mong binabago ang habits mo. Iyong kahit pagod ka, pinipili mo pa ring bumangon. Iyan ay progreso.
May mga araw na pakiramdam mo wala kang nagagawa. Pero kung titingnan mo nang mabuti, baka mas matatag ka na kaysa dati. Baka mas marunong ka nang umiwas sa maling tao. Baka mas kaya mo nang tanggapin ang bagay na hindi mo kontrolado. Baka mas marunong ka nang magpatawad, magpahinga, at magsimula ulit. Hindi man ito nakikita ng lahat, malaking bagay ito sa buhay mo.
Huwag mong hintayin na maging malaki ang achievement bago mo kilalanin ang sarili mo. I-celebrate mo rin ang maliliit na panalo. Nakabangon ka ngayon kahit mabigat ang loob mo? Panalo iyon. Hindi ka sumuko kahit gusto mo nang tumigil? Panalo iyon. Pinili mong maging mabuti kahit nasaktan ka? Panalo iyon. Nagpatuloy ka kahit walang pumapalakpak? Panalo iyon.
Ang mahalaga ay hindi kung gaano kabilis. Ang mahalaga ay hindi ka bumabalik sa dating sumisira sa’yo. Hindi ka man mabilis, lumalaban ka. Hindi ka man nauuna, umuusad ka. At minsan, ang taong mabagal pero tuloy-tuloy ay mas malayo ang nararating kaysa taong mabilis pero madaling sumuko. Kaya ipagpatuloy mo lang. Kahit maliit ang hakbang, hakbang pa rin iyon papunta sa mas magandang buhay.
5. HINDI MO KAILANGANG MAUNA PARA MAGING MATAGUMPAY
Maraming tao ang akala nila ang tagumpay ay para lang sa mga nauna. Para lang sa mga maagang umasenso, maagang nagkapera, maagang nakapagpundar, maagang nagkaroon ng magandang buhay. Pero hindi totoo iyon. Ang tagumpay ay hindi lang para sa mabilis. Para rin ito sa matiyaga. Para rin ito sa hindi sumusuko. Para rin ito sa taong kahit ilang beses nahuli, nadapa, at naantala, pinili pa ring lumaban.
Hindi mo kailangang mauna para maging successful. Hindi mo kailangang mauna para maging proud sa sarili mo. Hindi mo kailangang mauna para patunayan na may halaga ang buhay mo. Minsan, ang pinakamagandang kwento ay hindi iyong mabilis nagsimula, kundi iyong matagal lumaban pero hindi sumuko. May mga taong late nagsimula pero malayo ang narating. May mga taong matagal naghintay pero nang dumating ang panahon, mas naging handa sila kaysa sa inaakala nila.
Kaya kung pakiramdam mo nahuhuli ka na, huwag mong husgahan ang sarili mo. Hindi pa tapos ang kwento mo. Hindi pa final ang sitwasyon mo ngayon. Hindi porket wala ka pa sa gusto mong puntahan ay wala ka nang mararating. Ang buhay ay hindi isang karera na kapag nauna ang iba, wala ka nang chance. Hangga’t may araw na dumarating, may bagong pagkakataon kang bumangon, matuto, magsumikap, at lumapit sa pangarap mo.
Paalala lang: hindi ka talo dahil mabagal ka. Hindi ka walang kwenta dahil hindi ka pa nandoon. Hindi ka huli dahil may sariling oras ang buhay mo. Magpatuloy ka. Ayusin mo ang sarili mo. Alagaan mo ang puso mo. Huwag mong bitawan ang pangarap mo dahil lang mas mabilis ang iba. Darating ang panahon mo. At kapag dumating iyon, maiintindihan mo na hindi ka pala nahuli. Dumating ka lang sa tamang oras.
Kung pakiramdam mo nahuhuli ka na sa buhay, huwag kang susuko. Huminga ka, magpatuloy ka, at maniwala ka na may tamang panahon para sa’yo. I-LIKE, i-SHARE, at mag-COMMENT ng: “DARATING DIN ANG PANAHON KO.”
