Minsan, hindi mo napapansin na nauubos ka na kasi sanay kang umintindi. Sanay kang magpatawad, mag-adjust, manahimik, at magpaliwanag sa sarili mo na baka pagod lang sila, baka hindi nila sinasadya, baka kailangan mo lang habaan pa ang pasensya mo. Pero paano kung sa sobrang pag-intindi mo sa iba, nakakalimutan mo nang intindihin ang sarili mo? Paano kung habang sinusubukan mong maging mabuti sa lahat, ikaw naman ang unti-unting nawawala? Tandaan mo, hindi ka masama kung napapagod ka. Tao ka rin. May hangganan din ang puso mo.
1. HINDI KA NA NAGSASALITA KAHIT NASASAKTAN KA NA
Isa sa unang senyales na nauubos ka na sa laging pag-intindi ay kapag hindi ka na nagsasalita kahit nasasaktan ka na. Dati, kaya mo pang sabihin ang nararamdaman mo. Kaya mo pang ipaliwanag kung bakit ka nasaktan, bakit ka napagod, at bakit may mali sa nangyayari. Pero habang paulit-ulit kang hindi pinapakinggan, unti-unti kang natutong manahimik. Hindi dahil wala ka nang nararamdaman, kundi dahil pagod ka nang magpaliwanag sa taong hindi naman handang umintindi.
Minsan, mas masakit ang manahimik kaysa magsalita. Kasi sa katahimikan mo, nandoon lahat ng luha na pinigilan mo, lahat ng salitang nilunok mo, at lahat ng sakit na pinili mong itago para lang hindi lumaki ang gulo. Pinipili mong intindihin sila kahit ikaw na ang nasasaktan. Pinipili mong huwag na lang kumibo kasi alam mong kapag nagsalita ka, ikaw pa rin ang lalabas na mali.
Pero tandaan mo, hindi laging tanda ng maturity ang pananahimik. Minsan, senyales na iyon na sobra ka nang napagod. Kapag palagi mong binabalewala ang sariling nararamdaman para lang mapanatili ang kapayapaan ng iba, unti-unti mong tinatalikuran ang sarili mo. Hindi mo kailangang sumigaw para mapakinggan, pero hindi mo rin kailangang manahimik habang inuubos ka.
May karapatan kang magsabi ng totoo. May karapatan kang magsabi na nasasaktan ka. May karapatan kang huminto sa pag-intindi kung ang kapalit naman ay pagkawala ng sariling boses mo.
2. PALAGI MONG INUUNAWA ANG IBA, PERO WALANG UMUUNAWA SA’YO
Malalaman mong nauubos ka na kapag ikaw palagi ang umiintindi, pero kapag ikaw na ang kailangan intindihin, parang wala nang nakakarinig. Kapag sila ang may problema, nandiyan ka. Kapag sila ang galit, pinapakalma mo. Kapag sila ang nagkamali, hinahanapan mo ng dahilan. Kapag sila ang pagod, ina-adjust mo ang sarili mo. Pero kapag ikaw na ang nasaktan, ikaw pa ang kailangang magpaliwanag kung bakit ka nasaktan.
Nakakapagod ang ganitong klaseng sitwasyon. Yung palagi kang nagbibigay ng pasensya, pero kapag ikaw ang nangangailangan ng lambing, pang-unawa, o simpleng pakikinig, parang sobra ka nang humihingi. Yung kaya mong intindihin ang mood nila, trauma nila, pagod nila, at pagkukulang nila, pero hindi nila kayang intindihin kahit konting katahimikan mo. Doon mo mararamdaman na parang ikaw lang ang may responsibilidad na maging mabuti.
Hindi masama ang umintindi. Maganda ang puso ng taong marunong umunawa. Pero kapag ikaw na lang palagi, hindi na iyon pagmamahal o pakikisama. Nauubos ka na sa relasyon, pagkakaibigan, o pamilyang hindi marunong bumalik sa’yo ng parehong malasakit.
Minsan, kailangan mong tanungin ang sarili mo: sino ang umiintindi sa akin kapag ako naman ang mahina? Sino ang nakakapansin kapag ako naman ang tahimik? Sino ang lumalapit kapag ako naman ang nangangailangan? Kung wala kang maisagot, baka panahon na para bawasan ang pagbibigay sa mga taong hindi marunong kumilala sa pagod mo.
Hindi mo kailangang maging matibay araw-araw. Karapat-dapat ka ring intindihin.
3. NAKOKONSENSYA KA KAPAG PINIPILI MO ANG SARILI MO
Isang malinaw na senyales na nauubos ka na sa laging pag-intindi ay kapag nakokonsensya ka sa tuwing pinipili mo ang sarili mo. Kapag gusto mong magpahinga, pakiramdam mo may kasalanan ka. Kapag tumanggi ka, pakiramdam mo ang sama-sama mo. Kapag naglagay ka ng limitasyon, pakiramdam mo may nasaktan kang tao. Dahil sanay kang ikaw ang nag-a-adjust, parang mali na agad kapag ikaw naman ang inuuna mo.
Ito ang mahirap kapag matagal kang naging mapagbigay. Nagiging normal sa iba na ikaw ang laging available, ikaw ang laging maunawain, ikaw ang laging magpapatawad, at ikaw ang laging magpaparaya. Kaya sa oras na sabihin mong pagod ka na, nagugulat sila. Sa oras na humindi ka, parang ikaw pa ang nagbago. Sa oras na piliin mo ang sarili mo, ikaw pa ang nagiging masama sa kwento nila.
Pero hindi kasalanan ang magpahinga. Hindi kasalanan ang humindi. Hindi kasalanan ang piliin ang kapayapaan mo. Hindi mo kailangang sirain ang sarili mo para lang mapatunayan na mabuti kang tao. Ang taong tunay na nagmamahal at nagpapahalaga sa’yo ay hindi ka pipilitin na maubos para lang maging komportable sila.
Kapag nakokonsensya ka sa pagpili sa sarili mo, paalalahanan mo ang puso mo: matagal mo nang inintindi ang lahat. Ngayon, ikaw naman. Hindi selfish ang maglagay ng hangganan. Hindi selfish ang protektahan ang sarili mong kalusugan, isip, at emosyon. Minsan, ang pinakamahalagang desisyon na magagawa mo ay ang tumigil sa paghingi ng permiso para alagaan ang sarili mo.
4. MADALI KA NANG MAPAGOD KAHIT WALA KA NAMANG MABIGAT NA GINAWA
Kapag nauubos ka na emotionally, kahit simpleng araw lang ay pakiramdam mo mabigat. Gigising ka na parang pagod ka na agad. Wala ka namang ginawang sobrang hirap, pero ubos na ubos ang pakiramdam mo. Ayaw mong makipag-usap, ayaw mong magpaliwanag, ayaw mong makisalamuha. Hindi dahil tamad ka, kundi dahil pagod na ang isip at puso mo sa paulit-ulit na pag-intindi, pagpapasensya, at pagdadala ng bigat na hindi nakikita ng iba.
May klase ng pagod na hindi nadadaan sa tulog. Ito yung pagod na galing sa matagal na pagpigil ng emosyon. Pagod na galing sa paulit-ulit na pagkukunwaring okay ka. Pagod na galing sa pagiging malakas kahit gusto mo nang umiyak. Pagod na galing sa laging pag-unawa sa dahilan ng iba habang walang nakakaintindi sa dahilan mo.
Kapag ganito na ang nararamdaman mo, huwag mong maliitin. Hindi ito kaartehan. Hindi ito simpleng bad mood. Baka katawan at puso mo na ang nagsasabing kailangan mo nang huminto, huminga, at lumayo muna sa mga bagay na paulit-ulit kang inuubos.
Hindi mo kailangang laging available. Hindi mo kailangang sagutin lahat ng mensahe. Hindi mo kailangang saluhin lahat ng problema. Hindi mo kailangang magpanggap na okay ka para hindi maabala ang iba. Minsan, kailangan mong bigyan ng pahinga ang sarili mo mula sa mga taong nasanay na kunin ang lakas mo nang hindi man lang nagtatanong kung may natitira pa ba sa’yo.
Makinig ka sa pagod mo. Baka hindi ka mahina. Baka sobra ka lang talagang nagtiis.
5. HINDI MO NA KILALA ANG SARILI MO DAHIL PURO SILA NA LANG ANG INIISIP MO
Pinakamabigat na senyales na nauubos ka na sa laging pag-intindi ay kapag hindi mo na kilala ang sarili mo. Dati, alam mo kung ano ang gusto mo. Alam mo kung ano ang nagpapasaya sa’yo. Alam mo kung ano ang ayaw mo at kung saan ka nasasaktan. Pero dahil masyado mong inuna ang iba, unti-unti mong kinalimutan ang sarili mong pangangailangan. Puro sila na lang. Ano ang mararamdaman nila? Baka magalit sila. Baka masaktan sila. Baka iwan ka nila. Baka isipin nilang nagbago ka.
Sa sobrang takot mong makasakit, hinayaan mong ikaw ang masaktan. Sa sobrang gusto mong maintindihan sila, nakalimutan mong intindihin ang sarili mong pagod. Sa sobrang habol mo sa kapayapaan ng iba, nawala ang kapayapaan mo. At isang araw, mapapatingin ka na lang sa sarili mo at mararamdaman mong parang hindi mo na alam kung sino ka.
Kapag umabot ka sa puntong ito, kailangan mong bumalik sa sarili mo. Tanungin mo ang puso mo: Ano ba ang gusto ko? Saan ba ako napapagod? Ano ba ang matagal ko nang pinipilit tiisin? Sino ba ang paulit-ulit kong iniintindi kahit ako ang nauubos?
Hindi mo kailangang mawala para lang manatili ang ibang tao sa buhay mo. Hindi mo kailangang baguhin ang buong sarili mo para lang magkasya sa mundo nila. Ang tamang tao ay hindi ka hahayaan na maubos. Ang tamang relasyon ay hindi ka pipiliting kalimutan ang sarili mo.
Kaya kung nararamdaman mong nauubos ka na, huminto ka muna. Huminga ka. Piliin mo ang sarili mo nang walang guilt. Dahil ang taong laging umiintindi, kailangan ding maalagaan, mahalin, at intindihin.
Kung nakakarelate ka sa mga senyales na ito, i-comment mo sa baba kung alin ang pinaka-tumatama sa’yo. I-like at i-share mo ito para may maabot pang taong pagod na pagod na sa laging pag-intindi, pero kailangang maalala na may karapatan din siyang piliin ang sarili niya.
