Home / Drama / Sinampal ng pulis ang lalaki sa kalsada—pero nang makita ang bodycam… tanggal agad sa pwesto!

Sinampal ng pulis ang lalaki sa kalsada—pero nang makita ang bodycam… tanggal agad sa pwesto!

Tanghaling-tapat sa main road, punuan ang bangketa at maingay ang trapiko. Si nico, isang ordinaryong empleyado na pauwi galing night shift, nakatayo sa gilid ng kalsada habang hinihintay ang jeep. Pawis na pawis siya, dala ang maliit na backpack at isang plastic na may tinapay. Wala siyang balak makipagtalo kanino man. Gusto lang niyang makauwi at matulog.

May biglang sigawan sa unahan. Isang pulis ang nagmamando sa gilid ng kalsada, pinapausog ang mga tao at sinisita ang mga tumatawid sa maling lugar. Nang mapansin si nico na lumapit sa gutter para umiwas sa siksikan, biglang tinawag siya.

“Hoy ikaw, anong ginagawa mo d’yan? lumalabag ka!” sigaw ng pulis habang papalapit.

Nagulat si nico. “Sir, naghihintay lang po ako ng jeep. hindi po ako tumatawid.”

“Wag mo akong lokohin!” sabi ng pulis, sabay hawak sa braso niya. “Kanina ka pa d’yan. gusto mo pa kong turuan?”

Napatingin ang mga tao. May mga napahinto, may naglabas ng cellphone. Yung iba, umiiwas na lang, dahil ayaw madamay. Ramdam ni nico yung bigat ng hiya at takot. Hindi niya alam kung bakit siya napagdiskitahan, pero alam niyang kapag sumagot siya nang pabalang, lalo lang lalala.

“Sir, pasensya na po.” mahinahon niyang sagot. “Kung may mali po ako, sabihin n’yo po. aalis po ako sa gilid.”

Parang lalo pang nairita ang pulis. “Aalis? after mong mang-istorbo? ang yabang mo ha!”

At sa isang iglap, umangat ang kamay ng pulis at sinampal si nico sa gilid ng mukha. Malakas. Yung tipong kumalat ang tunog sa buong kalsada. Napasigaw ang ilang tao. Si nico, napaatras at napahawak sa pisngi, nanlaki ang mata. Hindi siya makapaniwala.

“Sir, bakit n’yo po ako sinasaktan?” nanginginig niyang tanong. “Wala naman po akong ginagawa.”

“Tumahimik ka!” sigaw ng pulis. “Kung ayaw mong lumala, sumunod ka!”

Sa gitna ng gulo, may isang lalaki sa gilid na hindi tumigil mag-video. “Kuya, kuha ko lahat.” bulong niya kay nico. “Kita yung sampal.”

Pero hindi lang cellphone ang nakatutok. Nakasuot sa dibdib ng pulis ang bodycam. Maliit lang, pero malinaw na naka-on. Sa sobrang galit, hindi na ito naisip ng pulis. Tuloy ang paninigaw, tuloy ang pagbabanta. May mga salitang binitawan na hindi na dapat marinig sa publiko.

May dumaan na isa pang patrol na may kasamang opisyal. Napansin nila ang kumpol ng tao at ang sigawan. Lumapit ang opisyal at tinanong, “Ano’ng nangyayari?”

Bago pa makasagot ang pulis, may isang babae sa crowd ang nagsalita. “Sinampal po niya yung lalaki! walang dahilan!”

Sumunod ang iba. “Kita sa video!” “May bodycam siya!” “Walang ginagawa yung tao!”

Nanigas ang pulis. “Sir, routine lang po. pasaway po kasi—”

“Pasaway?” putol ng opisyal, sabay tingin kay nico na namumula ang pisngi. “Anong violation niya?”

Hindi makasagot agad ang pulis. Lumingon siya sa crowd, nakita niyang marami ang nakataas ang cellphone. Doon siya nagsimulang kabahan. Mas lalo nung may nagsabi, “Sir, pakicheck nyo po bodycam niya. malinaw yung sampal.”

Tahimik ang opisyal saglit, tapos tumango. “I-turnover mo ang bodycam footage ngayon din.” utos niya.

Umatras ang pulis, pilit nagmatigas. “Sir, baka naman—”

“Ngayon.” matigas na sagot ng opisyal.

Sa presinto, hindi na kailangan ng mahabang paliwanag. Nang i-review ang footage, kitang-kita: si nico, kalmado. Si pulis, agresibo. At yung sampal, walang anumang dahilan. Kasunod nito, narinig pa ang pananakot. Hindi na ito simpleng “disiplina.” malinaw na abuso.

Kinabukasan, kumalat na ang balita. May memo, may imbestigasyon, may agarang relief of duty. Tinanggal ang pulis sa pwesto habang dinidinig ang kaso. Yung mga kasamahan niya, tahimik lang. Walang nagawa kundi sundin ang proseso.

Si nico, tahimik din. Hindi siya nagdiwang. Masakit pa rin ang pisngi at mas masakit ang naranasang kahihiyan. Pero sa unang pagkakataon, naramdaman niyang hindi siya lubos na nag-iisa. May mga taong tumindig. May ebidensya. At may katotohanan na hindi na kayang tabunan ng sigaw at uniporme.

Umalis siya sa presinto na may dokumento sa kamay at nanginginig pa rin ang tuhod, pero mas matatag ang dibdib. Dahil minsan, kahit gaano kalakas ang nanakit, may isang camera lang na kailangan para mapatigil ang abuso.