Ako si Elian, bagong graduate. Sa mga litrato, mukha akong masaya—berdeng toga, ngiting bitin, diplomas na kumikislap sa liwanag ng hapon. Pero sa gitna ng lahat ng papuri at pagpalakpakan, may puwang...
HINDI KO PINASOK ANG GRADUATION DAHIL WALANG PAMASAHE SI TATAY—SIYA NAMAN ANG NAGLAKAD HANGGANG DOON
Ako si Lira. Sa bahay namin, maaga pa lang amoy na ang pinaghalong kape at lumang sapatos. Si Tatay, laging nakasandalyas, may dalawang butas na tinatahi niya ng sinulid na hindi naman talaga tugma sa...
Ako si Jiro, Grade 12. Sa eskwela, sanay akong mabilis—mabilis sumagot sa recitation, mabilis tumawa sa biruan, mabilis mag-scroll sa phone. Sa bahay, may isang taong kabaligtaran ko: si Tatay. Mabaga...
Ako si Arvin, Grade 11. Huling period noon, homeroom. Pinamigay ni Ma’am Sylvia ang enrollment form: “Pakisulat nang malinaw ang buong pangalan, apelyido, at trabaho ng magulang.” Simple lang dapat. P...
Ako si Ken, Grade 10. At kung may isang bagay na kinahihiya ko sa sarili ko, ito ’yon: pinili kong mas mahalin ang bagong cellphone kaysa ang pahinga ni Tatay. Mainit ang Abril noon, malagkit ang hang...
Ako si Paolo, first year sa kolehiyo. Sa boarding house, ang mundo ko ay headphones, hoodie, at pader na kulay-abo. Sa labas, tuloy ang bagyo; sa loob, tuloy ang tampo. At sa mesa, nakaharap sa akin a...
Ako si Reina, Grade 10. Sa lungsod namin, ang umaga ay amoy isdang bagong hango at gulay na may hamog, at ang tunog ay sigaw ng tinderang “Bili na!” na sinasagot ng kalabog ng sako sa balikat ng mga k...
Ako si Rico, Grade 10. Kung may amoy ang kabataan ko, amoy sabong panlaba iyon—’yung mabula na kumakapit sa daliri at sa kanto ng kuko, kahit anong kuskos mo. Sa likod ng amoy na ’yon, naroon si Nanay...
Ako si Lino, third year sa kolehiyo. Bawat umaga, ang mundo ko ay timer ng cellphone, playlist na pang-jogging, at listahan ng gagawin bago mag-8 a.m. Para akong tren: diretso, mabilis, walang hinto. ...
Ako si Carlo, Grade 11 sa public high school na may malalaking rehas sa gate at guard na parang sundalo sa pelikula. Araw-araw, sa gilid ng gate, may lalaki roong nakatayo. Minsan hawak niya ang malii...









