Alas-onse na pero buhay na buhay pa ang ilaw sa maliit na study table sa gilid ng lumang opisina. Doon nakaupo ang kasambaháy na si Mara, nakayukong sinusulatan ang isang pahinang naglalaman ng salita...
Sa maluwang na sala ng mansyon, kumikintab ang marmol na sahig at mabango ang pinaghalong amoy ng kahoy at mamahaling kandila. Sa gitna ng mesa na may ukit na ginto, nakalatag ang chessboard—lumang ka...
Sa malamlam na ilaw ng pribadong silid sa ospital, humahalo ang amoy ng bagong laba at antiseptic sa malamig na hangin. Nakahandusay sa puting kumot ang isang munting sanggol na kakalabas lang sa mund...
Sa loob ng maluwang na sala na may makakapal na kurtina at gintong lampshade, mahigpit ang hangin. Nakatayo ang bilyonaryong si Sheikh Kareem—suot ang puting thobe at agal—sa harap ng mesa kung saan n...
Sa gabi ng kasal nila, nakasuot siya ng pulang bestida na parang apoy sa gitna ng ginintuang silid. Si Lira—dalagang Pilipina na dati’y naglilingkod bilang tagapag-alaga ng matandang babaeng Emirati—a...
Ako si Mara, twenty-one. Wala akong hilig sa drama, sabi ko noon. Practical ako—task list, deadlines, deliverables. Pero may isang bagay na hindi ko isinama sa listahan: kung gaano kabilis gumuguho an...
Ako si Ben, pitong taon. Birthday ko raw. May party hat akong makulay na parang maliit na bundok sa ulo. Pero sa mesa namin, bundok lang ang kulay—walang spaghetti, walang cake, walang kahit anong may...
Ako si Leks, Grade 11. Sanay akong mag-umpisa ng araw sa amoy ng kape—’yung matapang, ’yung kaya kang batuhin ng antok palabas ng kama. Pero nitong umagang ito, pag-inom ko, parang tubig na may kulay ...
Ako si Niko, Grade 9. Sa gate ng public school namin, amoy palaging bumabati ang mantika ng fishball, alikabok ng kalsada, at minsan—gasolina. Sa tabi ng gate may vulcanizing shop: “VulcaRex,” ang nak...
Ako si Neo, Grade 10. Umuulan noon, at ang gate ng eskwela amoy bakal at putik. Naka-green akong polo, nagtatakip ng bag para hindi mabasa ang module. Sa gilid, nagtitili ang mga kaklase—may sumisigaw...