May mga pagkakataon ba na kahit may boyfriend, girlfriend, o asawa ka, pakiramdam mo ay mag-isa ka pa rin sa buhay? May taong katabi mo sa pagtulog, may kausap ka araw-araw, at may kasama kang kumain, pero sa kabila ng lahat, may lungkot kang hindi maipaliwanag.
Minsan, mas masakit ang pakiramdam na nag-iisa ka habang may karelasyon kaysa sa pagiging tunay na single. Dahil kapag single ka, alam mong sarili mo lang ang aasahan mo. Pero kapag may karelasyon ka, natural lamang na umasa kang may taong makikinig, makakaunawa, at makakasama mo sa mga pagsubok.
Ang masakit, hindi lahat ng relasyon ay nagbibigay ng emosyonal na seguridad. May mga magkasintahang magkasama sa iisang bahay ngunit parang dalawang estranghero. May mga taong araw-araw nagsasabing “I love you,” ngunit hindi na maramdaman ang pagmamahal sa kanilang mga kilos.
Ang ganitong sitwasyon ay maaaring tinatawag na emotional loneliness o emosyonal na pag-iisa sa loob ng relasyon.
Hindi ibig sabihin nito na wala nang pagmamahal. Minsan, may pagmamahal pa rin, ngunit kulang ang komunikasyon, pag-unawa, at emosyonal na koneksyon.
Narito ang pitong senyales na maaaring nagpapahiwatig na emosyonal ka nang nag-iisa sa inyong relasyon.
1. HINDI MO NA MASABI ANG TUNAY MONG NARARAMDAMAN SA KANYA
Isa sa pinakamahalagang bahagi ng isang malusog na relasyon ay ang kalayaang maipahayag ang tunay mong nararamdaman.
Pero paano kung sa tuwing malungkot ka, pinipili mo na lamang manahimik?
Gusto mong sabihin na nasasaktan ka, pero natatakot kang baka magalit siya. Gusto mong magkuwento tungkol sa problema mo, pero iniisip mong baka sabihin niyang nag-iinarte ka lamang.
Dahil dito, unti-unti mong natututunang itago ang iyong emosyon.
Kapag tinanong ka niya kung okay ka lang, ang sagot mo ay palaging, “Okay lang ako,” kahit ang totoo ay gusto mo nang umiyak.
Tandaan, ang relasyon ay hindi lamang tungkol sa pagkakaroon ng kasama. Mahalaga ring maramdaman mong ligtas kang maging totoo sa taong mahal mo.
Kung palagi mong kailangang itago ang nararamdaman mo upang maiwasan ang pagtatalo, maaaring senyales ito na may kailangang ayusin sa inyong emosyonal na komunikasyon.
2. MAS MADALAS MO NANG SOLUSYUNAN ANG MGA PROBLEMA MO NANG MAG-ISA
Dati, kapag may problema ka sa trabaho, pamilya, o personal na buhay, siya ang una mong gustong tawagan.
Pero ngayon, kahit gaano kabigat ang dinadala mo, hindi mo na naiisip na humingi ng tulong sa kanya.
Hindi dahil kaya mong harapin ang lahat, kundi dahil nasanay ka nang walang emosyonal na suporta mula sa kanya.
Kapag nagkukuwento ka, minsan ay abala siya sa cellphone. Kapag umiiyak ka, wala siyang masabi. Kapag kailangan mo ng kausap, madalas ay wala siyang oras.
Sa paglipas ng panahon, nasasanay kang sarilinin ang lahat.
Mahalagang matutong maging independent, ngunit hindi ibig sabihin nito na kailangan mong harapin nang mag-isa ang lahat ng problema habang nasa isang relasyon.
Ang tunay na partnership ay nangangahulugang may dalawang taong handang magtulungan, lalo na sa mahihirap na panahon.
3. MAGKASAMA KAYO ARAW-ARAW PERO PARANG WALA NA KAYONG KONEKSYON
May mga magkasintahang magkasama sa bahay, ngunit halos wala nang makabuluhang pag-uusap.
Pagkagising sa umaga, kanya-kanyang cellphone. Pagdating sa bahay mula sa trabaho, kanya-kanyang ginagawa. Kapag oras na ng pagtulog, pareho nang pagod at halos hindi na nagkakausap.
Ang kanilang mga pag-uusap ay umiikot na lamang sa mga praktikal na bagay.
“Anong ulam?”
“Nabayaran mo na ba ang kuryente?”
“Anong oras ka uuwi?”
Wala namang masama sa mga ganitong usapan. Bahagi ito ng pang-araw-araw na buhay.
Ngunit kung nawawala na ang mga simpleng tanong na “Kumusta ka talaga?” o “May bumabagabag ba sa isip mo?” maaaring unti-unting humihina ang emosyonal na koneksyon ninyo.
Hindi sapat na magkasama lamang kayo sa iisang lugar.
Mahalaga ring may panahon kayong makinig, magkuwentuhan, tumawa, at kumustahin ang isa’t isa.
4. PAKIRAMDAM MO AY HINDI NA MAHALAGA ANG IYONG NARARAMDAMAN
Isa sa pinakamasakit na karanasan sa isang relasyon ay ang pakiramdam na hindi pinahahalagahan ang iyong emosyon.
Halimbawa, kapag sinabi mong nasasaktan ka sa isang bagay, sa halip na pakinggan ka, sasabihin niyang:
“Ang drama mo naman.”
“Napakasensitive mo.”
“Maliit na bagay lang, pinapalaki mo pa.”
Dahil sa ganitong mga sagot, maaari mong maramdaman na mali ang magkaroon ng sariling damdamin.
Unti-unti kang nagdududa sa sarili.
Iniisip mong baka sobra ka lamang mag-isip o baka masyado ka lamang demanding.
Pero tandaan, hindi kailangang sumang-ayon ang iyong partner sa lahat ng nararamdaman mo upang respetuhin niya ang iyong emosyon.
Sa isang maayos na relasyon, maaaring magkaiba kayo ng pananaw, ngunit pareho pa rin kayong handang makinig at umunawa.
Ang iyong damdamin ay mahalaga, kahit hindi ito palaging nauunawaan ng iyong kapareha.
5. IKAW NA LANG PALAGI ANG GUMAGAWA NG PARAAN UPANG AYUSIN ANG RELASYON
Napapansin mo bang ikaw na lamang ang laging unang nakikipag-usap pagkatapos ng away?
Ikaw ang unang humihingi ng tawad, kahit minsan ay pareho naman kayong may pagkakamali.
Ikaw ang nag-aaya ng date, nag-iisip ng paraan para magkaroon kayo ng quality time, at gumagawa ng paraan upang maibalik ang dating lambingan.
Samantalang ang iyong partner ay tila kuntento na sa kasalukuyang sitwasyon.
Masakit ang ganitong pakiramdam dahil unti-unti mong naiisip na ikaw na lamang ang lumalaban para sa inyong dalawa.
Mahalagang tandaan na hindi palaging eksaktong pantay ang effort sa bawat araw. May mga pagkakataong mas maraming maibibigay ang isa dahil sa pagod, trabaho, o personal na pinagdaraanan.
Ngunit kung matagal nang ikaw lamang ang nagsisikap at walang pagbabago kahit naipahayag mo na ang iyong pangangailangan, maaaring kailangan ninyong seryosong pag-usapan ang inyong relasyon.
Dahil ang isang relasyon ay hindi dapat maging responsibilidad ng iisang tao lamang.
6. MAS MASAYA KA PANG MAGKUWENTO SA IBANG TAO KAYSA SA SARILI MONG PARTNER
May magandang nangyari sa buhay mo.
Na-promote ka sa trabaho, may natanggap kang magandang balita, o may naabot kang personal na pangarap.
Pero sa halip na ang partner mo ang unang makaalam, mas gusto mo pang ikuwento ito sa kaibigan o kapatid mo.
Bakit?
Dahil pakiramdam mo ay mas magiging masaya sila para sa iyo.
Ganoon din kapag may problema ka. Mas komportable kang maglabas ng sama ng loob sa ibang tao dahil alam mong makikinig sila nang hindi ka huhusgahan.
Normal lamang na magkaroon ng emosyonal na suporta mula sa pamilya at mga kaibigan.
Hindi rin kailangang ang partner mo ang makasagot sa lahat ng pangangailangan mo.
Ngunit kung tuluyan nang nawawala ang kagustuhan mong ibahagi sa kanya ang mahahalagang pangyayari sa buhay mo, maaaring may lumalaking distansya sa inyong dalawa.
Ang emosyonal na koneksyon ay napapatibay sa pagbabahagi ng masasaya at malulungkot na karanasan.
7. HINDI KA NA UMAASA NA MAUUNAWAAN KA NIYA
Ito marahil ang isa sa pinakamalungkot na senyales.
Hindi ka na gaanong nagagalit kapag hindi siya nakikinig.
Hindi ka na nagtatampo kapag nakakalimutan niya ang mahahalagang bagay.
Hindi ka na rin nagrereklamo kapag hindi niya napapansin ang iyong kalungkutan.
Hindi dahil wala ka nang nararamdaman.
Kundi dahil pagod ka nang umasa.
Dati, sinusubukan mong ipaliwanag ang iyong sarili. Umaasa kang kapag sinabi mo ang problema, may magbabago.
Pero pagkatapos ng maraming hindi matagumpay na pag-uusap, natuto kang manahimik.
Minsan, ang pananahimik ay hindi nangangahulugang payapa na ang relasyon. Maaari rin itong mangahulugang may taong unti-unti nang sumusuko sa pagsisikap na maunawaan.
Gayunpaman, hindi lahat ng pananahimik ay kawalan ng pagmamahal. May mga taong nahihirapang ipahayag ang emosyon dahil sa kanilang pagpapalaki, personalidad, o pinagdaraanan.
Ang mahalaga ay kung pareho pa rin kayong handang gumawa ng paraan upang maibalik ang inyong koneksyon.
ANO ANG DAPAT MONG GAWIN KUNG NARARANASAN MO ANG MGA SENYALES NA ITO?
Una, kilalanin ang iyong tunay na nararamdaman. Huwag mong piliting kumbinsihin ang sarili na masaya ka kung matagal ka nang nakakaramdam ng kalungkutan.
Pangalawa, kausapin ang iyong partner sa mahinahon at tapat na paraan. Sa halip na sisihin siya, ipaliwanag kung ano ang nararanasan mo at kung anong suporta ang kailangan mo.
Pangatlo, pakinggan din ang kanyang panig. Posibleng may mga problema rin siyang hindi niya kayang ipahayag.
Pang-apat, obserbahan kung may tunay na pagsisikap na magbago. Ang pangako ay mahalaga, ngunit ang tuloy-tuloy na pagkilos ang mas malinaw na nagpapakita ng intensyon.
At panghuli, huwag kalimutang pangalagaan ang iyong sarili.
Hindi mo kailangang agad makipaghiwalay dahil lamang may nararanasan kayong emosyonal na distansya. Maraming relasyon ang maaaring maayos sa pamamagitan ng bukas na komunikasyon, pag-unawa, at kung kinakailangan, tulong ng isang relationship counselor.
Ngunit kung paulit-ulit nang binabalewala ang iyong pangangailangan, mahalagang pag-isipan kung ang relasyon ay nakabubuti pa sa iyong emosyonal na kalagayan.
Tandaan, ang pagkakaroon ng karelasyon ay hindi dapat maging dahilan upang makalimutan mong mahalaga ka rin.
MAIKLING KUWENTO: ANG ASAWANG KATABI MO, PERO HINDI MO MARAMDAMAN
“Ma, puwede po ba akong umuwi muna sa inyo?”
Iyan ang sinabi ni Lea sa kanyang ina habang tahimik na umiiyak sa kusina.
Alas-onse na ng gabi. Sa kanilang kuwarto, mahimbing nang natutulog ang kanyang asawang si Mark.
Walong taon na silang kasal.
Noong una, masaya ang kanilang pagsasama. Kahit simpleng buhay lamang, palagi silang nagtatawanan. Kapag may problema si Lea, handang makinig si Mark. Kapag pagod naman si Mark sa trabaho, ipinaghahanda siya ni Lea ng paborito niyang pagkain.
Pero unti-unting nagbago ang lahat.
Naging abala si Mark sa trabaho. Pag-uwi niya, diretso na siya sa cellphone o telebisyon.
Isang gabi, sinubukan ni Lea na magkuwento.
“Love, ang bigat ng araw ko. Napagalitan ako ng boss ko kanina.”
Hindi man lamang tumingin si Mark.
“Hayaan mo na. Ganyan talaga sa trabaho.”
Tumahimik si Lea.
Hindi naman niya kailangan ng solusyon. Gusto lamang niyang may makinig.
Lumipas ang ilang buwan.
Nang magkasakit ang kanyang ama, halos gabi-gabi siyang umiiyak. Ngunit madalas ay hindi napapansin ni Mark ang kanyang kalungkutan.
Isang araw, sinabi niya, “Love, parang ang layo-layo mo na sa akin.”
Sumagot si Mark, “Bakit? Nandito naman ako ah. Hindi naman kita iniwan.”
Napayuko si Lea.
Doon niya napagtanto na magkaiba pala ang pagiging naroon at ang pagiging tunay na present sa buhay ng isang tao.
Isang gabi, habang naghuhugas siya ng pinggan, bigla siyang napaiyak.
Hindi dahil may malaking away silang mag-asawa.
Kundi dahil matagal na niyang nararamdamang mag-isa siya.
Kinabukasan, nagulat si Mark nang makitang may nakahandang maliit na bag si Lea.
“Saan ka pupunta?”
“Kay Mama muna. Kailangan kong magpahinga.”
“Bakit? May problema ba tayo?”
Tumingin sa kanya si Lea habang nangingilid ang luha.
“Mark, matagal na tayong may problema. Hindi mo lang napapansin dahil tumigil na akong magsalita.”
Hindi agad nakasagot si Mark.
Iniabot ni Lea ang isang lumang litrato nila noong unang anibersaryo ng kanilang kasal.
“Naaalala mo ito? Dati, kahit wala tayong pera, ang saya-saya natin. Ngayon, marami na tayong naipundar, pero parang nawala naman tayo sa isa’t isa.”
Napaupo si Mark.
Sa unang pagkakataon matapos ang mahabang panahon, hindi niya hinawakan ang kanyang cellphone.
“Akala ko kasi sapat nang nagtatrabaho ako para sa atin,” mahina niyang sinabi.
“Nagpapasalamat ako sa lahat ng ginagawa mo,” sagot ni Lea. “Pero hindi lang pera at bahay ang kailangan ko. Kailangan ko rin ang asawa kong nakikinig at nakakausap.”
Naluha si Mark.
“Pasensya ka na. Hindi ko napansin kung gaano ka na pala kalungkot.”
Hindi agad naayos ang kanilang relasyon sa isang pag-uusap.
Tumuloy muna si Lea sa kanyang ina. Habang magkahiwalay sila, nagsimula silang magkaroon ng mas tapat na pag-uusap. Kalaunan, pumayag silang sumubok ng marriage counseling.
Dahan-dahan nilang natutunang makinig muli sa isa’t isa.
Hindi naging perpekto ang kanilang pagsasama. May mga araw pa ring mahirap.
Pero ngayon, alam na nilang hindi sapat ang basta magkasama lamang.
Kailangan ding ipadama sa isa’t isa na hindi sila nag-iisa.
MGA ARAL SA BUHAY
1. Hindi sapat ang pisikal na presensya. Ang pagmamahal ay kailangan ding maramdaman sa pakikinig, pag-unawa, at pagbibigay ng oras.
2. Huwag balewalain ang pananahimik ng iyong partner. Minsan, ang taong hindi na nagrereklamo ay ang taong matagal nang nasasaktan.
3. Ang komunikasyon ay mahalaga sa isang relasyon. Hindi malalaman ng iyong kapareha ang lahat ng iyong pangangailangan kung hindi ninyo ito napag-uusapan.
4. Ang pagmamahal ay hindi lamang responsibilidad sa pera at materyal na bagay. Kasama rin dito ang emosyonal na suporta at pag-aaruga.
5. Hindi kahinaan ang paghingi ng tulong. May mga relasyong nangangailangan ng panahon, pagbabago, at propesyonal na gabay upang muling maging maayos.
6. Hindi dapat isang tao lamang ang lumalaban para sa relasyon. Kailangan ang pagsisikap at pakikipagtulungan ng dalawang taong nagmamahalan.
7. Huwag kalimutang mahalin at pahalagahan ang iyong sarili. Karapat-dapat kang magkaroon ng relasyong may respeto, malasakit, at emosyonal na seguridad.
PANGHULING PAALALA: Masakit ang matulog sa tabi ng taong mahal mo habang pakiramdam mo ay wala kang masasandalan. Kaya habang may pagkakataon pa, matutong makinig, kumustahin, at pahalagahan ang iyong kapareha.
Dahil minsan, hindi naman naghahanap ng ibang mamahalin ang isang taong nalulungkot sa relasyon. Ang hinahanap lamang niya ay ang dating pagmamahal na nararamdaman niya mula sa taong kasama pa rin niya ngayon.
