EPISODE 1
Sa loob ng isang kilalang bangko sa Cebu City, isang matandang lalaki ang tahimik na nakapila habang mahigpit na hawak ang kanyang luma at putikang bayong. Nakasuot siya ng kupas na pulang damit, maruming shorts, at tsinelas na halos mapudpod na ang talampakan. Sa edad na pitumpu’t dalawang taon, si Mang Domingo ay halatang hindi sanay sa malamig na aircon at magagarang kagamitan sa loob ng bangko.
Kilala si Domingo sa kanilang baybaying barangay bilang isang simpleng mangingisdang araw-araw na pumapalaot bago sumikat ang araw. Sa kabila ng kanyang katandaan, patuloy pa rin siyang nangingisda gamit ang maliit na bangkang kahoy na matagal na niyang kasama sa paghahanapbuhay. Bihira siyang bumili ng bagong damit, at mas gusto niyang kumain ng tuyong isda at kanin kaysa gumastos sa mamahaling pagkain.
Ngunit walang nakakaalam na may isang napakalaking sikreto ang matanda tungkol sa kanyang tunay na kalagayan sa buhay.
Isang Lunes ng umaga, matapos magbaba ng kanyang huling huli sa pantalan, nagpasya siyang magtungo sa bangko. Hindi na siya nagpalit ng damit dahil mayroon siyang mahalagang appointment na hindi maaaring ipagpaliban.
Pagpasok niya sa loob, agad siyang napansin ng dalawang babaeng teller na sina Vanessa at Christine.
“Ma’am, tingnan mo naman si Lolo. Parang galing sa palaisdaan!” pabulong na sabi ni Vanessa habang natatawa.
“Baka magpapalit lang ng barya o magtatanong kung may ayuda,” sagot ni Christine.
Narinig iyon ni Domingo ngunit hindi siya nagsalita. Tahimik lamang siyang kumuha ng numero at umupo sa pinakadulong upuan.
Nang tawagin ang kanyang numero, dahan-dahan siyang lumapit sa counter.
“Magandang umaga po, hija. Gusto ko sanang mag-withdraw ng pera mula sa aking account,” magalang niyang sabi.
“Magkano po ba, Lolo?” tanong ni Vanessa habang nakangiti nang may halong pangungutya.
“Tatlong daan at limampung milyon,” mahinahong sagot ng matanda.
Biglang napatawa si Christine.
“Lolo, seryoso po ba kayo? Three hundred fifty million pesos?”
“Opo, hija. Kailangan ko po sana itong mailipat sa isang espesyal na account.”
Nagkatinginan ang dalawang teller. Inakala nilang nagbibiro lamang ang matanda, lalo na nang makita nilang inilabas nito mula sa putikang bayong ang isang lumang passbook na nakabalot sa plastik.
“Lolo, hindi po laruan ang bangko. Marami pong naghihintay,” malamig na sabi ni Vanessa.
Gayunman, iginiit ni Domingo na may appointment siya sa branch manager. Dahil ayaw nang humaba ang usapan, kinuha ni Christine ang kanyang identification card at sinuri ang account sa computer.
Ilang segundo lamang ang lumipas nang biglang magbago ang kanyang mukha.
Paulit-ulit niyang tiningnan ang monitor, tila hindi makapaniwala sa nakikita.
“Vanessa,” nanginginig niyang bulong, “tawagin mo ang manager.”
“Bakit? May problema ba?”
Hindi agad nakasagot si Christine.
Sa monitor, lumitaw ang isang napakalaking halaga at ang buong pangalan ng may-ari ng account.
DOMINGO SALVADOR — PREMIUM PRIVATE BANKING CLIENT.
Ngunit higit na ikinagulat niya ang isang mahalagang tala sa account.
Ang matandang mangingisdang kanilang pinagtatawanan ay isa pala sa mga nagtatag ng pinakamalaking seafood exporting company sa Visayas.
At ang halagang nais nitong ilipat ay eksaktong ₱350,000,000.





