“May mga pagkakataon na kahit gusto mong tumulong, hindi mo talaga kaya.”
Masakit aminin, lalo na kung sanay ka maging reliable. Yung tipong ikaw yung laging “kaya ko,” “ako na,” “nandito lang ako.” Kaya kapag dumating yung araw na gusto mong tumulong pero hindi mo talaga kaya—parang may guilt agad. Parang may boses sa ulo mo na nagsasabing, “Ang sama mo.” “Ang damot mo.” “Kung gusto mo, gagawan mo ng paraan.”
Pero realtalk: hindi lahat ng gusto mong gawin ay kaya ng kapasidad mo.
At hindi pagiging masamang tao ang pag-amin na limitado ka. Tao ka lang.
Gusto ≠ Kaya
Minsan, sobrang pure ng intention mo: gusto mong umalalay, gusto mong maging present, gusto mong sagipin yung taong mahal mo. Pero may dalawang bagay na hindi pwedeng i-ignore:
- Capacity (oras, energy, pera, mental space)
- Season (kung anong nangyayari sa buhay mo ngayon)
Kasi may mga panahon na ikaw mismo ang barely standing. At kung pipilitin mong tumulong habang ikaw ay ubos, dalawa kayong babagsak. Tapos ang ending, imbes na nakatulong ka, mas lumaki lang yung damage—sa kanila at sa’yo.
Bakit ang hirap tanggapin na “hindi ko kaya”?
1) People-pleasing.
Nasasanay tayo na ang worth natin naka-tali sa “usefulness.” Kapag nakakatulong, feeling natin mahal tayo. Kapag hindi, feeling natin disposable tayo. Pero realtalk: hindi dapat negosyo ang pagmamahal.
2) Savior complex.
Minsan hindi natin napapansin, pero nakakaadik din yung role na “tagapagligtas.” Yung ikaw yung laging solution. Pero kapag ikaw ang laging solution, ikaw ang laging mauubos.
3) Fear of disappointment.
Takot tayong masabihang “wala kang kwenta,” o “kung kailan kailangan, wala ka.” Kaya kahit hindi na kaya, sige pa rin. Hanggang sa ikaw na mismo yung mawalan.
4) Guilt culture.
Lalo kung family, close friends, o partner—parang automatic na obligation. Pero may difference ang responsibility sa self-destruction.
The next generation needs to normalize this
For the next generation—yung lumalaki sa culture na “always available,” “reply agad,” “dapat supportive 24/7,” at “if you care, you show up”—kailangan nilang matutunan ito nang maaga:
Ang boundaries ay hindi lack of love.
Minsan boundaries ang paraan para hindi mamatay ang love.
Kasi kung lagi kang yes, pero resentful ka na, hindi na yun love—performance na yun.
Paano tumanggi nang hindi nagiging cold?
Realtalk: hindi mo kailangan mag-explain ng sobra. Pero clarity helps. Here are lines you can use:
- “Gusto kitang tulungan, pero hindi ko kaya ngayon. I’m not in a good space.”
- “I care about you, pero limited ako—time/energy/money wise.”
- “I can’t do that, pero pwede kitang tulungan sa ganito.”
- “Hindi ako makakapagbigay ng solution, pero kaya kitang pakinggan.”
- “I can help you find resources/person, pero hindi ko kayang ako yung sumalo.”
Notice the pattern: honesty + compassion + alternative (if you have one).
Kasi minsan hindi ka kaya tumulong in the big way, but you can help in smaller ways:
- mag-refer sa tamang tao
- maghanap ng info/resource
- mag-check-in
- magbigay ng time block na realistic
- magdasal kung yun ang faith mo
- maging witness lang, hindi savior
Kapag hindi mo kaya… it doesn’t mean you don’t care
Ito yung kailangan mong ipukpok sa sarili mo:
Hindi ka selfish dahil may limit ka.
Selfish ka lang kapag kaya mo naman talaga, pero ayaw mo dahil ayaw mong ma-inconvenience—at kahit yun, may context pa rin. Pero kung ang totoo ay ubos ka na, struggling ka na, or you’re not equipped—then it’s not selfish. It’s responsible.
Kasi minsan ang pinaka-loving thing na magagawa mo is to say:
“Hindi ako ang tamang tao para dito.”
May tulong na kailangan ng professional.
May tulong na kailangan ng system.
May tulong na hindi kayang punuan ng love lang.
The hard part: people might not understand
At oo, may mga taong iisipin pa rin na “drama ka,” “nag-iinarte ka,” “nagbago ka,” “wala kang pakialam.” That hurts.
Pero realtalk: hindi mo kontrolado ang interpretation nila.
Ang kontrolado mo: kung paano mo poprotektahan yung sarili mo habang may puso ka pa para magmahal.
Kung ang tao ay hindi kayang rumespeto sa limit mo, red flag yun. Kasi ang respeto, hindi lang kapag yes ka. Respect is also accepting your no.
A gentle truth
Minsan, kahit gusto mong tumulong, hindi mo talaga kaya… at okay lang.
Hindi ka robot.
Hindi ka emergency fund.
Hindi ka 24/7 therapist.
Hindi ka superhero.
You’re a person. And you’re allowed to be a person.
Kung naka-relate ka rito, i-share mo itong blog post sa friends at family mo—lalo na sa mga taong laging guilty kapag hindi sila makapagbigay ng tulong. Baka ito na yung paalala na kailangan nila: pwedeng magmahal nang may limit, at pwedeng tumulong nang hindi nauubos.
