EPISODE 1
Sa gitna ng madilim at basang kalsada sa isang maliit na bayan sa Bulacan, isang babaeng nakasuot ng pulang blusa ang halos maiyak habang paulit-ulit na nagpapaliwanag sa isang pulis na humarang sa kanyang daraanan. Siya si Elena Ramos, isang apatnapu’t dalawang taong gulang na midwife na mahigit labinglimang taon nang naglilingkod sa mga buntis at bagong panganak sa kanilang barangay. Sa kabila ng mababang sahod at madalas na pagpupuyat, hindi kailanman tumanggi si Elena sa mga pamilyang nangangailangan ng kanyang tulong, lalo na sa mga liblib na lugar na malayo sa ospital.
Nang gabing iyon, halos alas-onse na nang makatanggap siya ng isang tawag mula sa barangay health worker na si Aling Mercy. May isang buntis na pitong buwan pa lamang ang dinadala na nakararanas ng matinding pananakit ng tiyan at pagdurugo. Agad na nagtungo si Elena sa maliit na bahay sa dulo ng isang makitid na eskinita upang suriin ang pasyente. Nang makita niyang delikado ang kalagayan nito, agad siyang humingi ng ambulansya para mailipat ang babae sa pinakamalapit na ospital.
Dahil hindi kayang pasukin ng ambulansya ang makitid at bahagyang binahang eskinita, nagpasya si Elena na salubungin ang mga responder sa pangunahing kalsada upang ituro ang eksaktong lokasyon ng pasyente. Iniwan muna niya ang babae sa pangangalaga ni Aling Mercy habang naghihintay ng tulong.
Ngunit habang nagmamadali siyang tumawid sa kalsada, bigla siyang hinarang ng isang pulis na nagngangalang Patrolman Dennis Manalo.
“Hoy! Saan ka pupunta? Bakit ka nagmamadali sa ganitong oras?” pasigaw nitong tanong.
Magalang na nagpakilala si Elena at ipinakita ang kanyang identification card.
“Sir, midwife po ako. May pasyente po akong kailangang dalhin sa ospital. May paparating pong ambulansya at kailangan ko silang salubungin.”
Ngunit sa halip na pakinggan, pinagdudahan siya ng pulis.
“Midwife ka? Bakit ganyan ang suot mo? Wala ka namang uniporme! Baka may kalokohan kang ginagawa rito!”
Nagsimulang magtipon ang ilang residente sa gilid ng kalsada. May mga nakatingin lamang, samantalang ang iba ay naglalabas na ng cellphone upang kunan ang nangyayari.
“Sir, galing po ako sa bahay ng pasyente. Nagpalit lang po ako ng damit kanina dahil tapos na ang duty ko. Emergency po talaga ito,” nanginginig na paliwanag ni Elena.
Ngunit lalo lamang nagalit ang pulis.
“Huwag mo akong turuan sa trabaho ko! Kung may emergency, bakit hindi ka tumawag ng ambulansya?”
“Tumawag na po kami, Sir! Papunta na po sila!”
Biglang hinawakan ng pulis ang kanyang braso at pinabalik sa gilid ng kalsada.
“Dito ka muna! Hindi ka aalis hangga’t hindi ko nave-verify ang sinasabi mo!”
Halos mapaiyak si Elena habang paulit-ulit na tinitingnan ang kanyang cellphone. May tatlong missed calls na mula kay Aling Mercy.
Nang sa wakas ay masagot niya ang tawag, isang nanginginig na boses ang kanyang narinig.
“Elena! Lumalala ang pagdurugo niya! Nasaan ka na?”
Napahawak sa kanyang dibdib ang midwife.
“Papunta na ako! Nandiyan na ba ang ambulansya?”
Ngunit bago pa makasagot si Aling Mercy, biglang narinig ang malakas na sirena mula sa kabilang dulo ng kalsada.
Isang puting ambulansya ang mabilis na huminto malapit sa kanila.
Bumaba ang dalawang responder at agad na lumapit kay Elena.
“Ma’am Elena! Kayo po ba ang tumawag? Nasaan ang pasyenteng si Maribel Manalo?”
Sa pagkarinig ng pangalan, biglang nanigas ang pulis.
“Sandali… anong pangalan ng pasyente?”
“Maribel Manalo po, Sir. Pitong buwang buntis at may matinding pagdurugo.”
Biglang namutla si Dennis.
Dahil si Maribel Manalo ay ang kanyang sariling asawa.
EPISODE 2
Parang nawalan ng lakas ang mga tuhod ni Patrolman Dennis nang marinig ang pangalan ng kanyang asawa mula sa mga responder. Ilang oras lamang ang nakalilipas, nagpaalam si Maribel na bibisita muna sa kanyang ina sa kabilang barangay habang naka-duty siya. Hindi niya alam na bigla itong makakaranas ng komplikasyon sa pagbubuntis, at lalong hindi niya inakalang ang babaeng ilang minutong niyang pinagsasalitaan nang masakit ang siyang nagsisikap na mailigtas ang buhay ng kanyang mag-ina.
“Doc… asawa ko po si Maribel,” nanginginig niyang sinabi kay Elena.
Hindi na nag-aksaya ng panahon ang midwife. Agad niyang itinuro sa mga responder ang daan patungo sa bahay at mabilis na sumama upang alalayan sila. Sumunod si Dennis habang paulit-ulit na humihingi ng tawad, ngunit hindi muna siya pinansin ni Elena dahil mas mahalaga sa sandaling iyon ang kaligtasan ng pasyente.
Pagdating sa maliit na bahay, nakita nilang nakahiga si Maribel sa isang papag habang umiiyak sa matinding takot. Namumutla ito at mahigpit na hawak ang kamay ni Aling Mercy.
“Dennis… akala ko hindi ka na darating,” mahina nitong sinabi nang makita ang asawa.
Agad na lumuhod ang pulis sa tabi niya.
“Mahal, nandito na ako. Patawarin mo ako.”
Habang maingat na inihahanda ng mga responder si Maribel para sa paglipat sa ambulansya, patuloy na minomonitor ni Elena ang kanyang kalagayan at ibinibigay ang mahahalagang impormasyon tungkol sa mga sintomas nito. Dahil sa posibilidad ng malubhang komplikasyon, agad silang nagtungo sa ospital na may kakayahang mangalaga sa mga buntis na nangangailangan ng emergency treatment.
Sa buong biyahe, tahimik na nakaupo si Dennis habang hawak ang kamay ng kanyang asawa. Paminsan-minsan ay napapatingin siya kay Elena na patuloy na nakikipag-ugnayan sa mga responder.
Hindi niya maalis sa kanyang isipan ang ginawa niyang panghihiya sa babaeng iyon.
Pagdating sa ospital, agad na inasikaso ng medical team si Maribel. Kinailangang magsagawa ng emergency cesarean delivery dahil sa mapanganib na kondisyon ng ina at sanggol.
Mahigit isang oras na naghihintay si Dennis sa labas ng operating room nang lumabas ang doktor.
“Mr. Manalo, matagumpay ang operasyon. Stable na ang asawa ninyo. Ang inyong sanggol ay premature at kailangan munang bantayan sa neonatal intensive care unit.”
Biglang napaupo si Dennis habang tumutulo ang kanyang mga luha.
“Salamat po, Dok. Maraming salamat.”
Nang makalipas ang ilang sandali, nakita niya si Elena na tahimik na nakaupo sa isang sulok ng waiting area. Halatang pagod na pagod ito, basa pa rin ang laylayan ng kanyang pantalon, at may bahid ng putik ang kanyang lumang sapatos.
Dahan-dahang lumapit ang pulis.
“Ma’am Elena…”
Nang tumingin ang midwife, biglang lumuhod si Dennis sa kanyang harapan.
“Patawarin ninyo po ako. Kung hindi dahil sa inyo, baka nawalan ako ng asawa at anak ngayong gabi.”
Nagulat si Elena at agad siyang inalalayan upang makatayo.
“Sir, huwag po kayong lumuhod. Ginagawa ko lamang ang tungkulin ko.”
Ngunit patuloy na umiiyak ang pulis.
“Hindi po. Kahit pinahiya ko kayo sa harap ng maraming tao, hindi ninyo pinabayaan ang pamilya ko.”
Tahimik na napayuko si Elena bago malumanay na nagsalita.
“Sir Dennis, hindi po ninyo kailangang maging mabait sa akin dahil natulungan ko ang asawa ninyo. Ang hinihiling ko lang, sana sa susunod na may taong humihingi ng tulong, pakinggan muna ninyo bago husgahan.”
Walang naisagot ang pulis. Lalo lamang siyang napaluha.
Kinabukasan, personal na nagpunta si Dennis sa himpilan upang iulat sa kanyang superior ang ginawa niyang hindi tamang pagtrato sa midwife. Humingi rin siya ng paumanhin kay Elena sa harap ng ilang residenteng nakasaksi sa insidente, habang ang kanyang mga nakatataas ay nagsimulang magsuri sa kanyang naging asal.
Makalipas ang ilang linggo, unti-unting bumuti ang kalagayan ng sanggol nina Dennis at Maribel. Nang payagan na silang makauwi mula sa ospital, inanyayahan nila si Elena sa isang simpleng salu-salo sa kanilang bahay.
Sa gitna ng pagtitipon, inilapit ni Maribel ang kanyang sanggol sa midwife.
“Ma’am Elena, gusto po naming kayo ang unang humawak sa anak namin pagdating dito sa bahay.”
Nangingilid ang luha ni Elena habang maingat na kinakarga ang maliit na sanggol.
“Ano ang pangalan niya?” nakangiti niyang tanong.
Napatingin si Maribel sa asawa bago sumagot.
“Elena Grace po. Ipinangalan namin siya sa inyo.”
Tuluyang napaluha ang midwife.
Sa loob ng labinglimang taon niyang paglilingkod, marami na siyang natulungang ina at sanggol. Ngunit sa gabing iyon, hindi niya inaasahang ang isang simpleng pagtugon sa emergency ay magbabago rin sa pananaw ng isang taong minsang humamak sa kanya.
Habang mahimbing na natutulog ang sanggol sa kanyang mga bisig, tahimik na nakatayo si Dennis sa tabi ng asawa. Sa bawat pagtingin niya kay Elena, naaalala niya ang madilim na kalsadang muntik nang maging dahilan upang mahuli ang pagdating ng tulong sa sarili niyang pamilya.
At mula noon, tuwing makakakita siya ng isang health worker na nagmamadali sa gitna ng gabi, hindi na niya unang iniisip kung bakit ito naroon. Sa halip, naaalala niya ang babaeng nakasuot ng pulang blusa na minsan niyang hinarang, ngunit hindi nagdalawang-isip na tulungang mailigtas ang kanyang mag-ina.
