FINAL EPISODE: ANG LIHIM SA LIKOD NG KAYAMANAN NI ELENA

Hindi agad nabuksan ni Elena ang sobre.

Nanginginig ang kaniyang mga kamay.

Labinlimang taon na ang nakalipas mula nang mamatay ang kaniyang ama, si Arturo.

Ayon sa opisyal na kuwento ng pamilya, aksidente ang nangyari.

Bumagsak ang sasakyan nito sa isang bangin habang pauwi mula sa isang business meeting.

Ngunit ayon kay Mang Ernesto, may ibang katotohanan.

“Bago namatay ang tatay mo, natuklasan niyang may kumukuha ng milyon-milyong pera sa kompanya,” sabi ng matanda.

“Sino?”

Hindi agad sumagot si Mang Ernesto.

“Isang taong pinagkakatiwalaan niya.”

Binuksan ni Elena ang sobre.

May isang lumang larawan sa loob.

Nandoon ang kaniyang ama kasama ang ilang miyembro ng board.

At sa likod ng larawan ay may sulat:

“Huwag mong pagkatiwalaan ang taong unang magpapakita ng awa sa iyo.”

Napatingin si Elena kay Ramon.

Biglang pumasok sa isip niya ang lahat.

Bakit sobrang takot si Ramon nang makita ang card?

Bakit alam nito ang buong pangalan niya?

At bakit parang hindi ito nagulat nang malaman ang tungkol sa kaniyang ama?

“Ramon,” mahinang sabi ni Elena.

Nanigas ang manager.

“May kilala ka bang si Arturo?”

Hindi sumagot ang lalaki.

“Ramon!”

Napayuko ito.

“Ma’am… patawad.”

Doon niya inamin ang lahat.

Labinlimang taon na ang nakalipas, nakita ni Ramon ang tunay na may kagagawan sa pagkamatay ni Arturo.

Ngunit pinagbantaan ang kaniyang pamilya kaya nanahimik siya.

Ang mas masakit, hindi pera ang dahilan kung bakit siya nagpatuloy sa kompanya.

May isang lihim siyang pangako kay Arturo.

Bago namatay ang ama ni Elena, sinabi nito kay Ramon:

“Kapag dumating ang araw na makilala mo ang anak ko, protektahan mo siya.”

Napaluha si Elena.

“Kung ganoon, bakit hindi mo sinabi sa akin?”

“Dahil natatakot akong mapahamak ka.”

Biglang lumabas ang isang babae mula sa likuran ng opisina.

Siya si Beatriz, isa sa pinakamalalapit na kamag-anak ni Elena.

Nanlamig ang dalaga.

“Hindi…”

Si Beatriz ang taong pinakamalapit sa kaniyang pamilya matapos mamatay ang kaniyang ama.

Ngunit hawak nito ang isang dokumentong nagpapatunay na siya ang nag-utos na itago ang ebidensiya laban sa kompanya.

“Bakit?” umiiyak na tanong ni Elena.

Ngumiti nang mapait si Beatriz.

“Dahil kung nabuhay ang ama mo, wala akong makukuha.”

Dinala siya ng mga awtoridad.

Ngunit hindi doon nagtapos ang lahat.

Makalipas ang ilang araw, bumalik si Elena sa tindahan.

Hinahanap niya si Lorna.

Nakita niya itong tahimik na nag-aayos ng mga paninda.

“Ma’am Elena…”

Ngumiti si Elena.

“Hindi kita tinanggal.”

“Alam ko po.”

“Pero may gusto akong itanong.”

Napaluha si Lorna.

“Ano po iyon?”

“Bakit mo ako pinahiya noon?”

Napayuko ang tindera.

“Dahil ganoon din po ang trato sa akin ng mga tao noong mahirap pa ako. Akala ko kailangan kong mangmata para hindi ako maliitin.”

Tahimik na nakinig si Elena.

“Hindi mo kailangang maging katulad ng taong nanakit sa iyo.”

Tumango si Lorna habang umiiyak.

Bago umalis si Elena, may iniabot siyang sobre.

“Para saan po ito?”

“Pambili ng gamot ng anak mo.”

Napatingin si Lorna.

Walang sinabi ang dalaga.

Ngunit bago siya tuluyang makalabas, narinig niya ang mahinang tinig ng isang matandang babae sa likuran.

“Salamat, anak.”

Napalingon si Elena.

Si Mang Ernesto pala iyon.

At sa kamay nito ay hawak ang isang lumang litrato ng kaniyang ama.

“May isa pa akong hindi sinabi sa iyo,” sabi ng matanda.

“Ano po?”

“Buhay pa sana ang tatay mo noong araw na sinabi nilang namatay siya.”

Napatigil si Elena.

“Kung gayon… saan siya?”

Napaluha si Mang Ernesto.

“Hindi na siya nakauwi.”

Ibinaba niya ang litrato.

“Pero bago siya tuluyang mawala, ang huling sinabi niya sa akin ay…”

Tumahimik ang matanda.

“Ano po?”

“Sabihin mo sa anak ko na kahit anong mangyari, huwag siyang maging taong sinusukat ang halaga ng iba sa pera.”

Napaiyak si Elena.

Sa araw na iyon, naunawaan niya kung bakit tila napakalaking bagay sa ama niya ang isang simpleng kabutihan.

Hindi pala kayamanan ang tunay na iniwan nito sa kaniya.

Kundi isang aral.

Dahil ang taong minamaliit mo dahil wala siyang maipambayad ngayon ay maaaring siya pala ang taong magtuturo sa iyo kung ano ang tunay na halaga ng isang tao.