“HUWAG NIYO PO SIYANG SISANTEHIN!”—ANG BAGONG EMPLEYADO ANG NAGTANGGOL SA NAGPAPANGGAP NA DRIVER!
Hindi agad sinabi ni Donato kay Gabriel kung sino talaga siya.
Sa loob ng kompanya, kilala lamang siya bilang “Mang Dado,” isang ordinaryong driver na bagong kinuhang contractual.
Lihim niyang minamasdan ang mga empleyado.
Napansin niyang may mga manager na magalang lamang kapag kaharap ang mga may mataas na posisyon.
Kapag ordinaryong manggagawa naman ang kausap, nag-iiba ang kanilang tono.
Madalas ding pagsabihan ang mga utility worker at driver kahit hindi naman nila kasalanan ang problema.
Ngunit iba si Gabriel.
Bagong empleyado lamang ito sa logistics department, ngunit palagi itong tumutulong sa mga nakatatanda.
Isang umaga, nadatnan niyang hirap buhatin ni Donato ang isang malaking kahon.
“Kuya, ako na po.”
“Ayos lang ako.”
“Hindi po mukhang ayos.”
Napangiti si Donato.
Sa unang pagkakataon matapos ang maraming taon, may isang taong tumingin sa kaniya hindi bilang may-ari ng kompanya, kundi bilang ordinaryong taong nangangailangan ng tulong.
Hindi nagtagal, napansin ni Donato ang isang sobre sa mesa ni Gabriel.
May nakasulat na pangalan.
Donato Villanueva.
Napakunot-noo siya.
Nang gabing iyon, nakita niyang hawak pa rin iyon ni Gabriel.
“Para kanino iyan?” tanong ni Donato.
“Para sa may-ari po.”
“Bakit?”
“May nakita po kasi akong dokumento sa records.”
Napatingin si Donato.
“Ano iyon?”
Huminga nang malalim si Gabriel.
“May mga manggagawang ilang buwan nang hindi nababayaran nang tama.”
“Sigurado ka?”
“Opo.”
Ipinakita ni Gabriel ang mga papeles.
May mga overtime na hindi naisama sa payroll. May mga benepisyong hindi naibigay. May mga pangalan ng empleyadong hindi alam kung saan napunta ang mga kaltas.
Mas lalong naging seryoso si Donato.
“Bakit ikaw ang nag-iimbestiga?”
“Dahil po walang ibang gumagawa.”
“Hindi ka ba natatakot mawalan ng trabaho?”
Sandaling natahimik si Gabriel.
“Takot po. Pero mas nakakatakot kung alam kong may mali at mananahimik ako.”
Tumagos sa puso ni Donato ang mga salitang iyon.
Kinabukasan, biglang ipinatawag si Gabriel ng operations manager na si Roberto.
“Anong pinakikialaman mo?” galit na tanong nito.
“Mga payroll record lang po.”
“Hindi mo trabaho iyon!”
“Pero may mga empleyadong hindi nababayaran.”
“Hindi ikaw ang may-ari dito!”
Tumahimik si Gabriel.
Nasa labas ng opisina si Donato at narinig ang lahat.
“Kung hindi ko po trabaho ang magsalita para sa mga kasamahan ko, kanino po iyon?” sagot ni Gabriel.
Lalong nagalit si Roberto.
“Simula bukas, huwag ka nang pumasok.”
Paglabas ni Gabriel, nadatnan niya si Donato.
“Kuya, pasensya na po. Baka pati kayo mawalan ng trabaho.”
Napailing si Donato.
“Hindi mo kailangang humingi ng tawad.”
Kinagabihan, may isang lumang empleyado na lumapit kay Gabriel.
“May alam ka bang tungkol sa pangalan ng tatay mo?”
Napatigil si Gabriel.
“Bakit?”
“Dahil nakita ko ang pangalan niya sa lumang listahan ng kompanya.”
Nanlamig ang mukha ni Gabriel.
Ang ama niya, si Andres, ay dating driver ng kumpanya.
Labinlimang taon na itong patay.
Ayon sa kuwento ng kaniyang ina, namatay si Andres matapos mawalan ng trabaho dahil umano sa isang aksidente na siya raw ang may kasalanan.
Ngunit may ibang nakasulat sa lumang rekord.
Si Andres ay nagpakita ng ebidensiyang may malaking pagnanakaw sa kompanya.
At bago pa niya maipasa ang ebidensiya kay Donato, nawala siya.
“Hindi maaaring totoo ito,” bulong ni Gabriel.
Narinig iyon ni Donato.
Nanginginig ang kaniyang mga kamay.
May isang bagay siyang hindi kailanman sinabi sa kahit kanino.
Labinlimang taon na ang nakalipas, may isang driver na nagbigay sa kaniya ng sobre tungkol sa katiwalian sa kumpanya.
Ngunit hindi niya iyon nabasa.
Dahil bago pa niya mabuksan, dumating ang balitang namatay ang driver sa isang aksidente.
At ang driver na iyon ay si Andres.
Ang ama ni Gabriel.
