May mga taong akala nila kapag marami silang pera, mas mataas na agad sila sa iba. Akala nila kapag maganda ang suot, malaki ang bahay, magara ang sasakyan, o makapal ang laman ng wallet, automatic na silang dapat igalang. Pero sa totoong buhay, hindi nabibili ang respeto. Hindi ito nakukuha sa yabang, sa titulo, o sa halaga ng ari-arian.
Ang respeto ay nakikita sa ugali. Nakikita ito sa paraan ng pakikitungo mo sa mahirap, sa mahina, sa walang maibigay sa’yo, at sa taong hindi mo kailangan pakinabangan. Kahit gaano ka kayaman, kung mababa ang tingin mo sa kapwa, mahirap kang respetuhin. At kahit simple lang ang buhay mo, kung marunong kang makisama, tumupad sa salita, at rumespeto rin sa iba, natural kang igagalang ng mga tao.
Ito ang limang dahilan kung bakit ang respeto ay hindi nakabase sa pera.
1. DAHIL ANG UGALI ANG UNANG NAPAPANSIN, HINDI ANG LAMAN NG BULSA
Hindi pera ang unang tumatatak sa puso ng tao. Ugali. Maaaring mapansin nila ang suot mo, bahay mo, sasakyan mo, o trabaho mo, pero ang mananatili sa isip nila ay kung paano mo sila kinausap at tinrato. May mga taong simple lang ang buhay pero mataas ang respeto ng marami sa kanila dahil mabait sila, marunong makinig, at hindi nangmamaliit. Samantalang may mga taong mayaman pero iniiwasan dahil bastos, mapagmataas, at akala mo nabili na nila pati pagkatao ng iba.
Ang tunay na respeto ay hindi hinihingi gamit ang pera. Hindi ito pinipilit sa pamamagitan ng yabang. Nakukuha ito sa pagiging maayos makitungo sa tao. Kapag marunong kang bumati sa guard, magpasalamat sa tindera, rumespeto sa kasambahay, at makipag-usap nang maayos sa taong walang maibibigay sa’yo, doon makikita ang tunay mong halaga.
Minsan, mas nakakaangat pa sa mata ng tao ang isang simpleng taong may magandang asal kaysa sa mayamang walang respeto. Dahil ang pera, pwedeng mawala. Ang ganda ng damit, pwedeng kumupas. Ang posisyon, pwedeng mapalitan. Pero ang kabutihang ipinakita mo sa kapwa, matagal nilang maaalala.
Hindi mo kailangang maging mayaman para igalang. Kailangan mo lang maging tao sa kapwa tao. Kailangan mong matutong magsalita nang hindi nananakit, makisama nang hindi nagpapanggap, at tumulong nang hindi nanunumbat. Dahil sa huli, hindi itatanong ng tao kung gaano karami ang pera mo. Mas maaalala nila kung gaano sila naging komportable, ligtas, at respetado kapag kasama ka nila.
2. DAHIL MAYAMAN KA MAN O MAHIRAP, PARE-PAREHO TAYONG TAO
Isa sa pinakamalaking pagkakamali ng ibang tao ay ang isipin na mas mataas sila dahil mas marami silang pera. Nakakalimutan nila na kahit gaano kalaki ang kinikita ng isang tao, pare-pareho pa rin tayong may damdamin. Pare-pareho tayong nasasaktan, napapagod, umiiyak, nangangarap, at humaharap sa problema. Hindi dahil maliit ang kita ng isang tao ay maliit na rin ang halaga niya.
Ang respeto ay dapat ibinibigay hindi dahil mayaman ang kaharap mo, kundi dahil tao siya. Ang janitor, driver, tindera, magsasaka, construction worker, kasambahay, guro, empleyado, negosyante, at boss ay lahat may dignidad. Iba-iba man ang estado sa buhay, pareho pa rin ang karapatang tratuhin nang maayos.
Minsan, mas nakikita ang tunay na pagkatao ng isang tao sa paraan niya makitungo sa mga taong hindi niya kailangan. Madaling maging mabait sa may kapangyarihan. Madaling magpakumbaba sa taong may pera. Pero ang totoong sukatan ng respeto ay kung paano mo tratuhin ang mga taong wala kang mapapala.
Kapag mababa ang tingin mo sa mahirap, hindi iyon tanda ng yaman. Tanda iyon ng kakulangan sa pag-unawa. Dahil hindi mo alam ang pinagdaanan ng bawat tao. Hindi mo alam kung gaano sila nagsisikap para mabuhay. Hindi mo alam kung ilang sakripisyo ang ginagawa nila para sa pamilya nila.
Kaya huwag mong husgahan ang tao base sa laman ng bulsa. May mga taong walang marangyang buhay pero may malinis na puso. May mga taong simple lang ang suot pero marangal ang pagkatao. At may mga taong tahimik lang, pero mas karapat-dapat respetuhin kaysa sa mga taong maraming pera pero walang kababaang-loob.
3. DAHIL ANG PERA AY KAYANG MAGBIGAY NG KOMPORTABLENG BUHAY, PERO HINDI NG MAGANDANG PAGKATAO
Totoo, mahalaga ang pera. Kailangan natin ito para sa pagkain, bahay, edukasyon, gamot, at pang-araw-araw na pangangailangan. Pero kahit gaano kahalaga ang pera, hindi nito kayang bumili ng magandang pagkatao. Pwede kang magkaroon ng komportableng buhay, pero kung hindi ka marunong rumespeto, kulang pa rin ang pagkatao mo. Pwede kang magkaroon ng magarang gamit, pero kung ang pananalita mo ay laging nananakit, hindi iyon kahanga-hanga.
May mga tao kasing kapag nagkapera, nag-iiba ang ugali. Dati marunong makisama, ngayon mapagmataas na. Dati marunong bumati, ngayon hindi na namamansin. Dati simpleng tao lang, ngayon akala mo lahat dapat yumuko sa kanya. Pero ang pera ay hindi lisensya para maging bastos. Hindi rin ito dahilan para maliitin ang mga taong hindi pa umaabot sa narating mo.
Ang respeto ay hindi nabubuo sa dami ng laman ng bank account. Nabubuo ito sa integridad. Sa pagiging totoo. Sa pagtupad sa salita. Sa pagiging patas sa kapwa. Sa kakayahang manatiling mapagpakumbaba kahit may narating ka na.
Maraming tao ang may pera pero walang peace of mind. Maraming may ari-arian pero walang tunay na kaibigan. Maraming may mataas na posisyon pero walang tiwala ng mga tao sa paligid nila. Bakit? Dahil maaaring nakuha nila ang materyal na bagay, pero hindi nila nakuha ang tunay na respeto.
Kaya kung may pera ka, gamitin mo ito nang may kabutihan. Huwag mong gawing sukatan ng pagkatao ang kayamanan. Mas maganda kung yumaman ka pero nanatili kang marunong tumingin sa pinanggalingan mo. Dahil ang taong may pera at may magandang asal, iyon ang tunay na kahanga-hanga.
4. DAHIL ANG RESPETO AY BINIBIGAY SA TAONG MARUNONG DING RUMESPETO
Hindi mo pwedeng pilitin ang tao na igalang ka kung ikaw mismo ay walang respeto sa kanila. Hindi sapat na sabihin mong, “Dapat respetuhin ninyo ako dahil may narating ako.” Ang respeto ay hindi lang dahil sa edad, pera, posisyon, o titulo. Mas lalo itong tumitibay kapag nakikita ng tao na marunong ka ring magbigay ng respeto.
Kung gusto mong respetuhin ka, matuto kang makinig. Matuto kang huwag mang-insulto. Matuto kang hindi gamitin ang pera para ipamukha sa iba na mas mababa sila. Hindi porket ikaw ang nagpapasweldo, ikaw na ang may karapatang manigaw. Hindi porket ikaw ang nakakaangat, ikaw na ang laging tama. Hindi porket ikaw ang may kaya, pwede mo nang tapakan ang dignidad ng iba.
Ang respeto ay parang salamin. Kung ano ang ipinapakita mo sa kapwa, kadalasan iyon din ang babalik sa’yo. Kung mabait ka, mas madali kang pakitaan ng kabutihan. Kung marunong kang magpahalaga, mas madali kang pahalagahan. Pero kung ang pinapakita mo ay yabang, panlalait, at pangmamaliit, huwag kang magtataka kung ang mga tao ay lumalayo sa’yo kahit marami kang pera.
Hindi lahat ng sumusunod sa’yo ay nirerespeto ka. Minsan natatakot lang sila. Minsan kailangan ka lang nila. Minsan napipilitan lang silang makisama dahil may hawak kang kapangyarihan. Pero iba ang respeto na galing sa takot, at iba ang respeto na galing sa paghanga.
Ang tunay na respeto ay tahimik pero malalim. Hindi mo kailangang ipilit. Kusang ibinibigay kapag alam ng mga tao na patas ka, maayos ka, at hindi ka abusado. Kaya huwag mong gamitin ang pera para takutin ang iba. Gamitin mo ang pagkatao mo para maging karapat-dapat kang igalang.
5. DAHIL SA HULI, ANG AALALAHANIN NG TAO AY ANG PUSO MO, HINDI ANG YAMAN MO
Darating ang panahon na hindi na mahalaga kung gaano karami ang pera mo, gaano kalaki ang bahay mo, o gaano kamahal ang gamit mo. Ang maaalala ng tao ay kung paano mo sila pinakitunguhan. Maaalala nila kung naging mabait ka ba noong wala silang-wala. Maaalala nila kung tinulungan mo ba sila nang hindi nanunumbat. Maaalala nila kung pinakinggan mo ba sila noong kailangan nila ng kausap. Maaalala nila kung pinahiya mo ba sila o inangat noong sila ay nasa mababang kalagayan.
Ang yaman ay pwedeng mapamana, maubos, manakaw, o mawala. Pero ang magandang alaala na iniwan mo sa puso ng tao, mahirap burahin. May mga taong hindi mayaman pero kapag binanggit ang pangalan, ang sinasabi ng iba ay, “Mabuti siyang tao.” At minsan, mas mahalaga iyon kaysa anumang titulo o ari-arian.
Hindi masamang mangarap yumaman. Hindi masamang magsikap para guminhawa ang buhay. Pero habang umaangat ka, huwag mong kalimutan ang puso mo. Huwag mong hayaang lamunin ka ng yabang. Huwag mong ipagpalit ang magandang asal sa pansamantalang kapangyarihan. Dahil ang pera, kaya kang gawing komportable. Pero ang kabutihan, kaya kang gawing tunay na respetado.
Kaya kung simple pa ang buhay mo ngayon, huwag mong isipin na wala kang halaga. Hindi nasusukat ang dignidad mo sa laman ng pitaka. Hindi bumababa ang pagkatao mo dahil kulang ang pera mo. Basta marangal kang lumalaban, marunong kang rumespeto, at hindi ka nananakit ng kapwa, may halaga ka.
At kung ikaw naman ay may kaya na sa buhay, manatili kang mapagpakumbaba. Mas lalo kang igagalang kapag nakita ng tao na kahit may narating ka na, marunong ka pa ring yumuko, makinig, tumulong, at rumespeto.
Kung naniniwala ka na ang respeto ay hindi nakabase sa pera kundi sa ugali at pagkatao, i-like, i-share, at mag-comment sa baba: “Respeto muna bago yabang.”
