ANG BAGAY NA MAHIGPIT NA HAWAK NI LOLA
Agad na isinara ng mga tanod ang paligid ng lumang balon.
Hindi pinayagang lumapit si Nico habang hinihintay ang mga awtoridad. Ngunit hindi maalis sa isip ng bata ang huling sinabi ng tanod.
May hawak si Lola Elena.
Pagdating ng rescue team, maingat nilang iniahon ang matanda. Mabuti na lamang at buhay pa ito, ngunit mahina ang kaniyang paghinga at halos wala nang malay.
“Dalhin agad sa ospital!” sigaw ng isang rescuer.
Habang inililipat si Elena sa stretcher, may nahulog mula sa kaniyang kamay.
Isang maliit na lumang susi.
Pinulot iyon ni Tanod Mario.
“Anong binubuksan nito?”
Hindi niya alam.
Ngunit mas lalong naging palaisipan nang makita niya ang maliit na papel na nakabalot sa susi.
Iisang pangalan lamang ang nakasulat.
“Nico.”
Napatigil si Mario.
Samantala, dumating ang anak ni Elena na si Maribel.
Nanginginig ito nang makita ang ina.
“Ma!”
Lumapit siya sa stretcher, ngunit bigla siyang natigilan nang makita ang susi sa kamay ng tanod.
“Saan ninyo nakuha iyan?”
“Galing sa kamay ng nanay mo.”
Namula ang mukha ni Maribel.
“Hindi ko alam kung ano iyan.”
Napansin iyon ni Mario.
Bakit tila natakot siya?
Sa ospital, agad na isinailalim sa pagsusuri si Elena. Habang naghihintay, hindi mapakali si Nico.
“Tita Maribel,” tanong niya, “bakit po nasa balon si Lola?”
“Hindi ko rin alam.”
“May nangyari po ba sa kaniya?”
Hindi sumagot si Maribel.
Makalipas ang isang oras, dumating ang doktor.
“Stable na siya, pero hindi pa siya maaaring kausapin nang matagal.”
Maya-maya, nagising si Elena.
Unang hinanap ng kaniyang mga mata si Nico.
“Nico…”
Agad lumapit ang bata.
“Lola!”
Hinawakan ni Elena ang kamay niya.
“Anak… kunin mo ang susi.”
Napatingin si Nico kay Maribel.
“Anong susi?”
Hindi na nakapagsalita si Elena.
Pumikit muli siya.
Kinagabihan, dinala ni Nico ang susi sa bahay.
Habang hinahanap niya kung saan ito maaaring gamitin, napansin niyang may lumang aparador sa kuwarto ng kaniyang lola.
May maliit na kandado sa ilalim.
Sinubukan niya ang susi.
Klik.
Bumukas.
Sa loob ay may isang lumang kahon.
Nang buksan niya iyon, nakita niya ang ilang litrato, mga dokumento, at isang sobre.
Sa ibabaw nito ay nakasulat:
“Para kay Nico, kapag handa na siyang malaman ang katotohanan.”
Nanginginig ang kamay ng bata habang binubuksan ito.
May isang lumang birth certificate.
May litrato ng isang sanggol.
At may dokumentong may pirma ni Maribel.
Napakunot ang noo ni Nico.
Bakit may mga dokumento tungkol sa kaniyang kapanganakan sa kahon ng kaniyang lola?
Kinabukasan, dinala niya ang mga iyon kay Tanod Mario.
Binasa ng tanod ang dokumento.
Unti-unting nagbago ang kaniyang mukha.
“Hindi ito maaari…”
“Ano po?”
Tumingin si Mario kay Nico.
“May nakalagay dito na iba ang pangalan ng tunay mong ina.”
Nanlamig ang bata.
“Pero si Mama Maribel po ang nanay ko.”
“Akala natin.”
Bago pa makapagsalita si Nico, tumunog ang telepono ni Mario.
Ospital.
May masamang nangyari kay Elena.
At bago tuluyang mawalan ng malay ang matanda, may sinabi itong isang pangungusap sa doktor:
“Sabihin ninyo kay Nico… hindi aksidente ang pagkakahulog ko sa balon.”
