ANG ANAK NA ITINAGO SA KANIYA

Hindi agad nakapagsalita si Adrian matapos marinig ang isang salitang iyon.

“Papa?”

Tinitigan niya ang bata. Walang duda sa kaniyang isipan. Ang mga mata nito, ang hugis ng ilong, maging ang maliit na peklat sa kaliwang kilay ay pamilyar.

“Marissa, anak ko ba siya?”

Napayuko ang babae.

“Hindi dito. Sumunod ka sa akin.”

Dinala niya sina Adrian at ang bata sa inuupahang silid sa likod ng palengke. Doon, inilapag ni Marissa ang basket ng balut at naupo.

“Ang pangalan niya ay Lucas,” sabi niya. “At oo, anak mo siya.”

Parang binagsakan ng mundo si Adrian.

“Bakit hindi mo sinabi?”

“Sinubukan ko.”

“Paano?”

“Maraming beses.”

Ipinaliwanag ni Marissa na walong taon na ang nakalipas, nang malaman niyang buntis siya, agad niyang tinawagan si Adrian. Ngunit hindi ito sumagot. Ilang araw siyang naghintay hanggang malaman niyang umalis na pala ito patungong ibang bansa para sa medical training.

Hindi na niya ito hinabol.

Hindi dahil ayaw niya.

Kundi dahil nakita niya ang balitang kumalat tungkol kay Adrian. Ang pamilya nito ay may malaking utang, at kailangan nitong tanggapin ang isang scholarship na may kasamang mahigpit na kontrata.

“Akala ko pinili mong iwan ako,” sabi ni Marissa. “Kaya pinili kong huwag maging sagabal.”

Napapikit si Adrian.

“Hindi kita iniwan.”

Inilabas niya ang lumang cellphone mula sa bag.

“Bago ako umalis, ilang beses kitang tinawagan. Nagpadala rin ako ng sulat.”

Napaluha si Marissa.

“Wala akong natanggap.”

Doon nila napagtanto na may taong namagitan sa kanilang dalawa.

Ngunit bago pa nila matukoy kung sino, nagsalita si Lucas.

“Papa, doktor ka ba?”

Ngumiti si Adrian kahit nangingilid ang luha.

“Oo.”

“Pwede mo bang pagalingin si Mama?”

Biglang nawala ang ngiti ni Adrian.

Napatingin siya kay Marissa.

“Bakit? Ano ang sakit mo?”

Umiling ang babae.

“Wala.”

Ngunit halatang nagsisinungaling siya.

Kinabukasan, lihim na dinala ni Adrian si Marissa sa pribadong klinika na pag-aari niya. Bilang isang matagumpay na doktor at may-ari ng ilang medical centers, sanay siyang harapin ang malulubhang kaso.

Matapos ang pagsusuri, matagal na hindi nagsalita ang kaniyang kapatid na doktor na si Rafael.

“Adrian…”

“Ano?”

“May malubhang kondisyon sa puso si Marissa.”

Namutla siya.

“Kailangang maoperahan siya agad.”

“Gagawin natin.”

“Napakamahal.”

“Wala akong pakialam sa gastos.”

Ngunit tumanggi si Marissa.

“Ayaw kong gamitin ang pera mo.”

“Pera ko?”

Umiling si Adrian.

“Hindi. Pera natin. Anak natin si Lucas.”

Nang gabing iyon, habang natutulog si Lucas, inilabas ni Marissa ang isang sobre.

May pangalan ni Adrian sa harap.

“Bakit hindi mo ito ibinigay sa akin?” tanong ni Adrian.

“Dahil hindi ko kayang sirain ang buhay mo noon.”

Binuksan niya ang sulat.

Iyon ang sulat na ipinadala ni Adrian bago siya umalis.

Ngunit may isa pang dokumentong nakatago sa loob.

Isang resulta ng DNA test.

At nang mabasa ni Adrian ang pangalan ng taong nag-request nito, biglang nagbago ang kaniyang mukha.

Ang pagsusuri ay ginawa bago pa isilang si Lucas.

Ang requester ay ang ina ni Adrian.

Sa ibaba ng dokumento, may nakasulat na babala:

“Kapag nalaman ito ni Adrian, mawawala ang lahat ng mayroon siya.”