ANG LOLANG DAPAT NANG PATAY, MAY ITINURONG SALARIN!

“Renato…” mahinang sabi ni Teresita. “Ikaw ang nagtangka sa akin.”

Napatigil ang buong silid.

Namutla si Renato. “Ma, ano ang sinasabi ninyo?”

Hinawakan ni Teresita ang kamay ni Nico. Nanginginig pa siya, ngunit malinaw ang kaniyang tinig.

“Hindi ako namatay. Binigyan ako ng gamot na nagpahina sa tibok ng puso ko. Akala ng doktor patay na ako dahil sa maling ulat na ipinasa sa ospital.”

Napahawak sa bibig si Marissa.

“Pero sino ang gumawa nito?”

Tumingin ang matanda kay Renato.

“Anak ko.”

Umiyak si Renato at napaatras. “Hindi ko kayo pinatay!”

“Pero ikaw ang nag-utos na bigyan ako ng gamot.”

Ipinaliwanag ni Teresita na ilang linggo bago siya diumano namatay, natuklasan niyang may kumukuha ng pera sa kaniyang account. May mga lupang ibinenta gamit ang pekeng pirma niya.

Ang unang hinala niya ay si Renato, dahil siya ang may hawak ng ilang dokumento.

Ngunit kinabukasan, biglang nahilo si Teresita.

Ang huling naaalala niya ay ang pag-abot ni Renato ng isang baso ng tubig.

Pagkatapos noon, nagising siya sa dilim.

Naririnig lamang niya ang mga taong nag-uusap sa paligid ng kaniyang katawan.

Narinig niyang sinabi ng isang lalaki na “tapos na ang problema.”

At narinig niya ang boses ni Renato.

“Siguraduhin mong mailibing siya bago may makaalam.”

Napahagulgol si Marissa.

“Kuya…”

Hindi sumagot si Renato.

Sa sandaling iyon, dumating ang pulis na si Joel kasama ang funeral attendant na unang nakapansin ng dugo sa kabaong.

May dala silang recorder.

“Naitala namin ang sinabi ng bata,” sabi ni Joel. “May camera rin sa likod ng chapel.”

Ipinakita niya ang footage.

Makikita roon si Renato na lihim na pumasok sa preparation room ilang oras bago ang burol.

Kasama niya ang isang lalaki.

Nang makita iyon, napaatras si Renato.

“Hindi ninyo naiintindihan!”

“Kung gayon, ipaliwanag mo,” sabi ni Joel.

Napaupo si Renato at tuluyang umiyak.

“Hindi ko gustong patayin si Mama.”

“Pero bakit?”

Inilabas niya ang isang lumang sobre.

“Nalaman niya ang totoo tungkol sa pagkamatay ng asawa niya.”

Napatingin si Marissa.

Ang ama ni Marissa ay namatay labinlimang taon na ang nakalipas.

Ayon sa pamilya, aksidente iyon.

Ngunit ayon kay Renato, hindi aksidente ang nangyari.

“May taong nagbayad para mawala siya.”

“Sinong tao?” tanong ni Marissa.

Tumingin si Renato kay Teresita.

Biglang may kalabog sa likod ng chapel.

May bumagsak na lalaki sa sahig.

Sa kamay nito ay isang lumang litrato ng pamilya.

At sa likod ng litrato, may nakasulat na pangalan ni Marissa.